Animal Search And Rescue

A-SAR

Verhalen van een Dierenarts

51 t/m 100

Op deze pagina vindt U verhalen van Dierenarts :

Bob Carrière.

Dierenkliniek Ermelo, (Spoed)-kliniek voor gezelschapsdieren
B.J. Carrière, Dierenarts
Horsterweg 66, 3851 PL Ermelo
Telefoon: 0341- 553325 Fax: 0341-558051

www.dierenkliniek-ermelo.nl

De verhalen van Dokter Bob :

(51) Een paar jaar ouder geworden

Soms het enigszins hectisch in de kliniek. In principe is er een fraaie elektronische agenda en werken alle dierenartsen op afspraak. Maar aangezien spoedgevallen zich niet laten voorzien blijft het altijd weer spannend wat er op een dag gaat gebeuren. Ook het verzorgingsgebied voor spoedgevallen is vrij groot, als de toestand van het dier het toelaat worden ze van heinde en verre aangevoerd, zo moet u dan ook niet raar opkijken als de dierenambulance van bijvoorbeeld Lelystad op de stoep staat.

Meteen worden er dan mensen vrijgemaakt om het dier te helpen, voor een buitenstaander soms chaotisch maar iedereen weet precies wat hem of haar te doen staat en binnen de kortste keren is de patiënt verzorgd, “ER” is er dan niets bij!

Soms komt een spoedgeval vertraagd binnen. Zo ook met kat Boris. ’s Avonds niet lekker thuisgekomen en de volgende dag steeds benauwder aan het worden. De eigenaar kon meteen komen en na even wachten waren de röntgenfoto’s klaar en daarmee ook het slechte nieuws. Boris had een forse klap op zijn lichaam te verwerken gehad en de zijn middenrif was volledig verscheurd. Hierdoor lag zijn maag in de borstkas en werd het ademen sterk bemoeilijkt. Dit maakte snel ingrijpen noodzakelijk. De eigenaar werd de ernst van de situatie verteld en in onderling overleg werd besloten om met een zware en ingewikkelde operatie te proberen om de normale anatomie weer te herstellen. Bij deze operatie zijn talrijke complicaties mogelijk en ook het ademen moet met speciale apparatuur tijdens een gedeelte van de operatie worden overgenomen omdat als de borstkas geopend is de longen niet meer goed kunnen functioneren.

Bij dergelijke operaties wordt een dierenarts ingezet om de anesthesie te begeleiden terwijl een andere dierenarts en een ervaren paraveterinair de operatie verrichten.

Tijdens de operatie waren er enkele zeer spannende momenten die gelukkig overwonnen konden worden zodat Boris enkele dagen later weer naar huis kon om verder te herstellen. Toen de eigenaar kort na de operatie informeerde naar het verloop vatte mijn vrouw de chirurgisch-technische details kort samen: “met Boris is het goed gegaan, wij zijn echter een paar jaar ouder geworden!”. De eigenaar, een goede bekende van ons, kon er om lachen, zeker nadat ze Boris weer had gezien die in een blijk van herkenning zijn kopje iets oprichtte.

(52) Een slimme hond

Deze zomer hebben we ervoor gekozen om niet op vakantie te gaan. Uiteindelijk blijkt nu dat het in Nederland nog beter toeven is dan in menig vakantieoord! Bovendien kunnen we nu gezellig naar verjaardagen en barbecues die we anders ten gevolge van onze afwezigheid moesten missen.

Bij deze gelegenheden komen we natuurlijk regelmatig cliënten tegen. En zo hoorden we dan ook afgelopen zaterdag het volgende verhaal wat ik u niet wil onthouden.

Het betreft een oude Labrador met hier en daar artrose in het oude hondenlijf. Periodiek gebruikt de eigenaar hier medicijnen voor en tegenwoordig is de artrose aardig op te vangen zodat de hond met medicijnen aardig door het leven gaat. Soms zelfs zo goed dat als de medicijnen per ongeluk op waren de hond zich redelijk kon redden. Ook al omdat de bazin de wandelroute aanpaste aan de reacties van de hond. Echter wat gebeurde er op een dag? De medicijnen waren reeds enkele dagen op en de hond begon wat moeilijk te lopen. De eigenaresse wilde daarom een korte ronde lopen en dezelfde week nog medicijnen halen.

Maar de hond dacht daar heel anders over. In plaats van een korte, bekende route te lopen sloeg de hond resoluut een andere weg in. De eigenaresse liep mee met de gedachte dat als de hond het zelf aangaf hij kennelijk zin had in een wat grotere wandeling.

Tot haar grote verbazing bleek de hond echter de kortste route naar de dierenkliniek te lopen! Daar aangekomen wilde hij vanuit de wachtkamer naar de behandelkamers toe.

De eigenaresse was er nu toch en kocht meteen zijn medicijn en nam de hond mee naar buiten. Echter in plaats van te volgen ging de hond op de stoep zitten met zijn bek geopend, zoals hij ook altijd deed als hij  zijn medicijn kreeg. Verbaasd haalde de eigenaresse de medicijnen te voorschijn en diende een dosering toe. De hond smakte een keer en streek met zijn tong langs de lippen, vervolgens liep hij rechtstreeks naar huis.

Was deze hond nu zo slim dat hij zelf wist waar hij zijn medicijn kon halen? Velen zijn dat niet en volledig afhankelijk van hun baas. Zorg daarom in het weekend, voor de vakantie en met zon- en feestdagen voldoende beschikking te hebben over eventuele medicijnen en eventuele dieetvoeding.

(53) Een sterk verhaal.

Lang geleden had onze kliniek nog een weekenddienstregeling met een dierenarts uit Harderwijk, dit was al zo geregeld bij de overname van de praktijk. Uit die tijd wil ik u een sterk verhaal vertellen, het is meer dan tien jaar geleden dus dan moet het wel kunnen.

Het is een verhaal wat ik heb opgetekend uit de mond van mijn vrouw die het heeft meegemaakt.

Op één van de schaarse vrije zaterdagen werden we gebeld door de dienstdoend collega uit Harderwijk. Hij vond het vervelend om te storen maar er moest een hondje inslapen en de eigenaar stond erop dat dat door mijn vrouw zou worden gedaan. Na onderling overleg stemde mijn vrouw toe om het verder af te handelen.

Het betrof een jonge manlijke eigenaar, begin twintig. Het hondje war het om ging was als ik mij goed herinner, 20 (!) jaar oud en het kaarsje was echt op. De eigenaar was natuurlijk van kinds af aan met de hond opgegroeid en mijn vrouw had al meermalen met kunst en vliegwerk ouderdomskwalen bezworen en de eigenaar stelde deze behandelingen zo op prijs dat hij ook graag de euthanasie door mijn vrouw utgevoerd zag.

Dus huisvisitekoffer gepakt en op weg naar Putten. Aangekomen bij het huis zag zij op het garagepad een bouwwerkje staan met daaroverheen een soort Perzisch tapijtje, ze schonk er verder geen aandacht aan en belde aan bij de voordeur. Door de deur hoorde zij al bekende klanken namelijk de muziek van Lou Reed, deze schalde met de volumeknop op 10 door het huis.

In de persoon die de deur opende herkende zij nauwelijks de enigszins schuchtere jongeman die ze zich herinnerde van de consulten. Het was dezelfde persoon echter gekleed in een camouflagepak met grotendeels ontbloot bovenlijf. Inclusief hoofdband en een band met een vogelveer om de bovenarm. Om de uitrusting compleet te  maken bungelde een groot survivalmes op zijn heup. Hier stond Rambo himself!

Hij begroette haar vriendelijk en nodigde haar uit om binnen te komen in de schemerdonkere woning want alle gordijnen waren dicht. Dit was nog niet het vreemdste, de eigenaar sprak opeens alleen nog maar Engels! Nu was dit natuurlijk geen probleem maar een beetje vreemd was het wel. Hij ging mijn vrouw voor naar de woonkamer alwaar het hondje op een kleedje op de tafel lag. Een snelle blik leerde al dat het hondje echt aan het einde van zijn Latijn was dus de euthanasie was terecht. Zij durfde niet te vragen of er meer licht aan kon want zo op haar gemak was ze niet. In stilte deed ze een schietgebedje dat de euthanasie vlekkeloos zou verlopen want hoe zou de eigenaar anders reageren?

Snel en kundig voerde ze de euthanasie uit en deelde de eigenaar mee dat het hondje was overleden. Op dat moment stortte de eigenaar zich op zijn knieën en over de hond en hief een gehuil aan waar menig wolvenroedel jaloers op zou zijn. Het verdriet was begrijpelijk maar het volume was verbazingwekkend.

Op een gegeven moment kwam de eigenaar weer overeind en nam de hond in zijn armen en droeg deze naar buiten en legde het dier voorzichtig neer in het bouwsel wat verdacht veel op een kribbe leek. Vervolgens pakte de eigenaar een flesje Grolsch dat al op de grond klaar stond en goot de inhoud over zijn hondje en het bouwwerk. Mijn vrouw stond met stomheid geslagen het tafereel gade te slaan en vroeg zich af van wat voor ritueel zij getuige was. De eigenaar leek nog steeds in een soort trance en tot haar ontzetting deed hij met een enkele beweging van zijn Zippo het gehele staketsel vlam vatten, in het flesje had dus kennelijk benzine of een andere zeer brandbare stof gezeten.

Zij had nog geen gelegenheid gekregen om haar medeleven te betuigen of om afscheid te nemen van de eigenaar en stond eigenlijk een beetje te piekeren hoe dit op een verantwoorde manier te doen. Uiteindelijk met een hand op zijn schouder vroeg ze voorzichtig of ze nog wat voor hem kon doen. Snikkend schudde hij zijn hoofd. Nou, dan ga ik maar zij mijn vrouw en liet de eigenaar achter bij het brandende en sterk ruikende bouwwerk.

Thuisgekomen deed zij enigszins overstuur en verbouwereerd haar verhaal. Ze besefte toen pas wat voor een gevaarlijke situatie het eigenlijk was geweest. We verbaasden ons samen over hoe mensen kunnen veranderen al was hier niet helemaal duidelijk of alleen het intense verdriet had gezorgd voor dit ritueel.

’s Nachts om halféén ging de telefoon en weer de collega uit Harderwijk aan de telefoon met het bericht dat de eigenaar hem weer had gebeld. Ditmaal met het bericht dat hij zijn hondje achterna ging. De collega dacht dat mijn vrouw misschien wel even kon gaan kijken. Dit leek ons echter niet zo’n goed idee. We hebben direct de politie op de hoogte gebracht van het hele gebeuren en zij zijn meteen een kijkje gaan nemen. Het is later allemaal met een sisser afgelopen.

Deze eigenaar was natuurlijk zijn hele leven opgegroeid met dit hondje en moet intens verdriet hebben gehad, mijn vrouw had nu van dichtbij meegemaakt wat dat voor gevolgen kan hebben voor een mens. Het heeft lang geduurd voordat ze van de schrik en verbazing bekomen was.

(54) Een vos en een das.

Onlangs werd er door de dierenambulance een dode das bij ons gebracht. De vereniging Das & Boom zet zich intensief in voor bedreigde diersoorten, waaronder de das. Ze probeert bij te houden hoe de dassenpopulatie zich ontwikkelt en wilde weten wat het geslacht van dit dier was. Niet alledaags, een das in de kliniek, maar geen vreemde gast op de Veluwe. Het deed me denken aan het volgende verhaal, dat zich vreemd genoeg niet op de Veluwe afspeelde.

Er was eens een dierenarts die werkte in Amsterdam, de grote stad. Er is daar ook een spoedkliniek voor dieren en ik zat daar op een nacht 'dienst te doen'. Regelmatig belde er dan iemand midden in de nacht over zijn zieke dier, soms kon je ook wel eens een uurtje slapen. Tot er aangebeld werd, 4uur a.m.. Er staat een taxichauffeur voor de deur, die beweert een vos in de auto te hebben. Ik zal nog wel niet goed wakker zijn, dacht ik, maar daar was hij al met het vosje in de armen. Het was nog een jong dier en hij zag er erg depressief uit. De chauffeur had hem in de berm gevonden vlakbij Amsterdam en had gelukkig de moeite genomen te stoppen. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik er op dat moment niet meteen gelukkig mee was. Een vos op het spreekuur is geen routine. Maar er zijn veel overeenkomsten tussen de verschillende zoogdieren, dus de basis voor het onderzoek is geen probleem. Daarna wordt eventueel de bibliotheek geraadpleegd.

De aangereden vos was er niet zo best aan toe, hij had een klap tegen zijn kop gehad en de inwendige schade daarvan was niet meteen goed in te schatten. Ik heb hem behandeld tegen de shock en de barstende koppijn die hij ongetwijfeld moet hebben gehad. Voor de rest van de nacht is hij op een heel rustig donker plekje gezet, want als wild dier opgesloten worden is een zeer stressvolle onderneming.

Ik was de volgende ochtend toch wel enigszins verbaasd toen het vosje mij een stuk helderder dan een aantal uur daarvoor aankeek. Via via werd een opvangplaats voor het vosje gevonden bij iemand die zich daar al jaren mee bezig hield.

Enkele weken later zat er een foto met begeleidend briefje bij de post: de vos was weer uitgezet in het bos bij Hilversum, op de foto was te zien hoe hij nieuwsgierig zijn vervoersbakje verliet.

(55) Een zappende papegaai

Van de week bereikte ons het treurige bericht dat de kat van een eigenaar was overleden in een werkende wasmachine. Regelmatig kruipen katten weg in wat voor hen een lekker holletje lijkt, als je dit niet in de gaten hebt en de wasmachine aanzet dan is het leed niet meer te overzien.

Zo ook bij de poedel die door zijn bazin in de magnetron was gezet om te drogen na een wasbeurt, u kunt zich voorstellen wat er toen gebeurde! De eigenaresse, het speelde in Amerika, heeft de fabrikant aangeklaagd omdat het niet in de handleiding stond dat dit niet kon. En natuurlijk werd de claim toegewezen.

En wat te denken van de tamme rat die over de papiervernietiger in standbye stand liep. Zijn staart activeerde het mechanisme en alleen een snelle actie van de jeugdige eigenaar kon erger voorkomen, de staart was wel een stukje korter geworden.

Het mooiste verhaal betreft een kleuren TV. Het apparaat versprong voortdurend van zender, de geluidsterkte varieerde geheel autonoom van 0 tot 100, kortom een grote ramp voor de eigenaar.

Bij de reparateur bleek steeds alles in orde vreemd genoeg. Dit was nog in de tijd dat er niet met infrarood op afstand werd bediend maar met voor de mens niet waarneembare frequenties.

Toen de papegaai van Oma weer terug naar Oma ging omdat deze weer uit het ziekenhuis was gekomen werkte de kleurentelevisie weer als vanouds…… 

(56) Chiba en de pindakaasziekte

Het is een bekend gegeven dat bepaalde ziekten naar hun ontdekker worden genoemd. Dit maakt het er niet gemakkelijker op omdat het duidelijker is als in de naam van de ziekte zit opgesloten om welk orgaan het gaat of wat er aan de hand is.

Neem je als voorbeeld “buikvliesontsteking” dan weet je meteen waar het zit en wat er aan de hand is. Als je het bij mensen over de ziekte van Crohn hebt dan zullen alleen deskundigen en de personen die de ziekte hebben weten waar het over gaat.

Nog leuker wordt het als de onderzoekers het niet eens kunnen worden over wie de grootste bijdrage heeft geleverd. Stel nu dat een team van onderzoekers als eerste een  ziekte beschrijft? Dan krijgt de ziekte de naam “ziekte van Jansen-de Boer-Rijnders” wat het allemaal ingewikkeld maakt. En wiens naam  moet  vooraan komen te staan? Deze problematiek kennen we ook in de diergeneeskunde, wat dacht u van “de ziekte van Legg-Calvé-Perthes”? Studenten hebben natuurlijk hun eigen manier om hiermee om te gaan en vormen ezelsbruggetjes om deze namen goed te kunnen onthouden.

Om voor de handliggende redenen werd deze ziekte in de wandelgangen “pindakaasziekte” genoemd. Maar nu nog wordt in de kliniek gesproken van honden met pindakaasziekte als er weer een geval wordt gediagnosticeerd.

Zo ook vorige week. Een Jack Russell Terrier kampte al enige tijd met een kreupelheid in één van de achterpootjes. Het probleem leek zich in de heup te bevinden. Op de gemaakte röntgenfoto’s waren aanwijzingen te vinden maar we wilden niet over één nacht ijs gaan. Daarom werd besloten tot een tweede röntgenfoto met enkele weken tussentijd. Nu was te zien dat het daadwerkelijk om de pindakaasziekte ging. Hierbij wordt de kogel van het heupgewricht aangetast en wordt dit gewricht pijnlijk en verliest het een deel van de functie. De ziekte wordt veel aangetroffen bij kleine Terriers.

Door een ingewikkelde operatie kunnen we de zieke heupkop wegnemen en vervangen door een  bindweefselgewricht. Enkele weken later scheuren de hondjes weer rond, met dank aan Legg, Calvé en Perthes. Want deze onderzoekers hebben het uiteindelijk mogelijk gemaakt om deze dieren te helpen.

(57) Epilepsie komt als een schok

Zondagavond 19.30 uur: een eigenaar belt ongerust op met de melding dat zijn vrouw onderweg is naar de praktijk met de hond die zo juist op de hei in elkaar is gezakt met het schuim op de bek.

De hond in kwestie kwam slecht enkele minuten later  de praktijk in gelopen. Op het eerste

gezicht was er niets aan de hand. Maar met enkele gerichte vragen werd al snel mijn vermoeden bevestigd. De hond was spontaan gevallen tijdens het lopen en lag schokkend op de grond. Reageerde niet op de stem van de eigenaar en smakte zo heftig dat het schuim op zijn lippen kwam te staan. De ogen draaiden weg en de tong verkleurde van rose naar blauwachtig. Even later stond het dier op liep een klein stukje en het verhaal herhaalde zich min of meer.

Dit is een redelijk typerend beeld voor epilepsie. Ook komt het vaak voor dat de hond urine laat vloeien tijdens de aanval. Vaak zijn de dieren enigszins versuft na zo’n aanval en bij een langer durende aanval kunnen ze de volgende dag wat stijf lopen ten gevolge van de spierpijn.

Epilepsie is een soort kortsluiting in de hersenen waarbij elektrische stroompjes ontstaan die eigenlijk weggevangen moeten worden. Gebeurt dit niet dan kunnen dergelijke aanvallen ontstaan die sterk kunnen variëren in lengte en uitingsvorm.

Epilepsie is in de meeste gevallen goed behandelbaar en is zeker niet zeldzaam. Het is verstandig om een logboek bij te houden, wanneer vindt een aanval plaats, hoelang duurt deze en wat zijn de verschijnselen. Duurt de aanval langer dan 15-20 minuten raadpleeg dan direct een dierenarts zodat deze de aanval kan beëindigen met een injectie want langdurige aanvallen zijn belastend voor het dier.

Epilepsie komt bij vele dieren voor, zelfs bij cavia’s! Deze dieren kunnen bij heftige jeuk spontaan een aanval krijgen.

(58) Ermelo Live

Zo, wat een week zeg! Alles is weer in volle gang, overdag met het mes tussen de tanden zoals we dat noemen en ’s avonds wordt uitrusten voorkomen door lezingactiviteiten en stapels op mijn bureau die wel lijken te zijn behandeld met groeihormoon.

Maar goed, daar lezen we ons wel weer doorheen. Dus vrijdagavond lekker niets doen, wel dienst maar dat valt meestal wel mee op de vrijdagavond.

Het voorstel om met z’n allen naar een door de kinderen uit te zoeken film te kijken werd door deze met een vreugdegehuil onthaald.

Zo gezegd, zo gedaan en de familie inclusief hond installeerde zich op de bank. Niet dat wij zo’n grote bank hebben maar met voldoende kennis van de anatomie van mens en hond kom je toch een heel eind in het verantwoord opstapelen.

Net toen iedereen goed en wel verdiept was ging om 21.30 uur de huisbel. Nee, hè? Wat zou het nu zijn? Aangereden hond of kat? Gevonden zielige egel? Of  waren de epilepsiemedicijnen misschien op? Het blijft altijd weer een verrassing. In het schemerlicht herkende ik door het raampje al de persoon die had aangebeld, een goede vriend in bezit van kat weliswaar, maar die had hij niet bij zich.

Na een korte begroeting kreeg ik het verwijt wat ik op de bank deed voor de TV deed terwijl nota bene Ermelo Live aan de gang was en of ik meeging. Ermelo Live had ik al diverse malen bezocht, altijd weer gezellig en soms opmerkelijk. In de toenmalige Gelderblom kwam ik ooit een cliënte tegen die ik kende als een keurige mevrouw. Daar stond zij echter op een tafel te swingen (als enige) zodat de stukken eraf vlogen, zo leer je mensen weer eens van een andere kant kennen! 

Aan de ene kant was ik moe en aan de andere kant lonkte het voorstel natuurlijk wel, de familie nam het besluit, ga nu maar werd er gezegd en zoonlief kwam meteen met zijn fietsslot aansjouwen zodat Pa’s fiets niet zou worden gejat.

Het werd laat en reuzengezellig ondanks dat de dienst alcohol verbood. Goede muziek voor ieder wat wils en de tocht eindigde bij de Schout van Ermel waar de sfeer er goed inzat. Jan Andries weet zelfs in een bouwput nog een goed feest te organiseren maar degenen die hem kennen zal dat niet verbazen.  

(59) Euthanasie

Tegen de vakantietijd worden vele eigenaren gedwongen om een beslissing te gaan nemen over de (uitgestelde) euthanasie van hun huisdier. Vaak weten ze onbewust dat het eigenlijk wel nodig is maar het is heel moeilijk om deze beslissing te moeten nemen.

En als dan de vakantie naderbij komt en de hond moet naar Oma of naar het pension beseffen ze dat je dat het dier eigenlijk niet meer aan kunnen doen of is men bang dat het huisdier overlijdt in afwezigheid van de baasjes.

Het is goed om eens rustig na te denken over euthanasie. Het gros van onze huisdieren komt door euthanasie aan zijn einde omdat veel eigenaren en dierenartsen gelukkig op tijd ingrijpen. Met een terechte euthanasie van een huisdier wordt in een uitzichtloze situatie ondraaglijk lijden beëindigd waarbij het lijden ook een geestelijke oorzaak kan hebben. Het nemen van deze beslissing is heel zwaar en wordt vaak (onbewust) uitgesteld in de hoop dat het dier zelf “uitstapt” maar vaak gebeurt dit niet. In overleg met uw dierenarts moet getracht worden om tot een weloverwogen beslissing te komen op het juiste tijdstip. In de praktijk blijkt dat vrijwel niemand vrede heeft met de beslissing vlak voor of op het moment zelf. Pas achteraf ziet men het juiste van de beslissing in en is er zelfs vaak spijt dat men zo lang heeft gewacht. In onze kliniek zijn we heel kritisch met euthanasie, het hoort bij de ethiek van ons werk en de mensen die ons kennen weten dan ook zeker dat als wij de euthanasie uitvoeren dat wij er dan ook medisch volledig achterstaan. Zo is in onze kliniek nog nooit een eendagskitten ingeslapen en in principe euthanaseren we alleen huisdieren die we kennen.

Ook zal van tevoren moeten worden nagedacht over hetgeen wat er na het overlijden met het huisdier moet gebeuren: begraven, cremeren, wel of geen urn, met de andere dode dieren mee, et cetera. Rondom de euthanasie zelf is het veel moeilijker om hier over na te denken.

Als er kinderen bij zijn betrokken is het van heel groot belang dat deze juist voorgelicht gaan worden. Om te voorkomen dat er psychologische drama’s ontstaan een paar belangrijke punten. Vertel bij een euthanasie nooit dat het dier gaat slapen. Het kind ervaart de dood en het gemis van het dier en ziet dat als logisch gevolg van “het slapen gaan”. Sommige kinderen durven daarna zelf niet meer te gaan slapen!!

Noem euthanasie ook nooit “prikje krijgen” “of spuitje geven”. Kinderen zien dan de dood van hun huisdier als het directe gevolg van een injectie en worden panisch indien ze zelf bijvoorbeeld gevaccineerd moeten worden bij de dokter, ze denken dat ook zij dood zullen gaan. Vertel eerlijk dat het dier dood gaat, dat het geen pijn meer heeft en over de gebeurtenissen na de dood mag nog te positief nog te negatief verteld worden. Het helpt om kinderen hun gevoelens in de vorm van een tekening op papier te laten zetten.

Uw dierenarts kan u hierbij helpen, ook is er speciaal ontwikkeld voorlichtingsmateriaal beschikbaar om euthanasie voor kinderen beter begrijpelijk te maken zodat het geen angsten tot gevolg heeft.

Euthanasie is het laatste wat je voor je huisdier kunt doen, dus doe het goed!   

(60) Feestdagen (?) komen er weer aan!

Waar wij mensen reikhalzend naar uitkijken hoeft voor de dieren helemaal geen pretje te zijn.

De feestdagen in december betekenen voor ons vrije dagen, gezelligheid thuis, lekker eten, feesten en goede voornemens bedenken. De dieren begrijpen niets van dit feestgedruis en als ze konden spreken dan zouden de mensen aardig wat verwensingen naar hun hoofd krijgen inzake het gebruik van knallend vuurwerk. Aan de andere kant beleven vele kinderen en volwassenen prachtige momenten als er siervuurwerk wordt afgestoken.

Dus onze huisdieren moeten er maar mee leren leven. Sluit ze wel goed op zodat ze niet in paniek rond de jaarwisseling weglopen. Zorg ook voor een goede identificatie van uw huisdier bijvoorbeeld door het laten inbrengen van een microchip door uw dierenarts. Het is geen dure ingreep en niet belastend voor uw dier. U als eigenaar wordt dan tenminste weer snel met uw huisdier herenigd als het gevonden wordt.

Angstige dieren kunt u iets kalmerends geven, doe dit echter niet zonder zorgvuldig overleg met uw dierenarts(assistente) want middelen die verkeerd worden toegepast kunnen een fatale uitwerking hebben. Ook als het vorig jaar goed ging is het geen garantie dat het dit jaar dan ook weer goed zal gaan.

Komt er ijs- en sneeuwpret laat grote honden dan geen sneeuw eten, dit vergroot namelijk de kans op een maagkanteling. Pas op met pups op het ijs, als ze uitglijden kan dat lijden tot blijvende schade aan de gewrichten.

Laat geen chocolade onbeheerd achter. Honden vinden dit erg lekker en eten gerust het hele schaaltje leeg. In chocolade zit echter een stof die het natuurlijke hartritme van de hond verstoort! Hoe lichter de hond of hoe beter de chocolade hoe sterker het effect.

Natuurlijk worden weer vele huiskamers opgesierd met kerstbomen. Ook enig speelgoed voor jonge honden. Diverse kerstversiering (lametta!) kan echter grote problemen geven als het door de hond wordt opgegeten.

Staat de boom in een bak met water zorg dan dat de huisdieren hier niet uit kunnen drinken, dit water kan giftig worden voor dieren.

Tot slot nog even iets over het eten. Traditioneel wordt er veel lekker gegeten rond kerst en is de oplettendheid wat minder. Ook niet te onderschatten zijn de “opa’s” en “oma’s” die de hond of kat goedbedoeld willen verwennen. Allerlei soorten botjes en vleesstokjes zijn NIET geschikt voor honden of katten. Pas ook op met visgraten, rolladenetjes of de elastiekjes van de kip.

Als u bovenstaande ter harte neemt kunt u lekker genieten van de feestdagen (en zal onze spoeddienst een stuk rustiger zijn!).

(61) Flappies opgelet!!

Regelmatig worden diersoorten geteisterd door virussen. Recent maakten we kennis met het mond- en klauwzeervirus dat zelfs meerdere diersoorten tegelijk aanpakte. Nu leven we in vrees voor het vogelpestvirus, hoe snel en waar zal het zich uitbreiden en met welke gevolgen?

Maar ook bij niet-huisdieren zijn er gevallen bekend van massale virusinfecties. Zo waren vorig jaar nog de zeehonden massaal de klos. Maar ook grote sterfte onder eidereenden en aalscholvers waren duidelijke voorbeelden van virusinfecties.

Eens in de zoveel tijd “raast” een virus door een populatie en als er overlevenden zijn hebben deze voorlopig weerstand opgebouwd. Het probleem van de moderne tijd is dat door het uitgebreide transport van goederen en personen bijvoorbeeld virussen getransporteerd worden die anders lokaal zouden zijn gebleven en alleen lokaal schade aan zouden hebben gericht.

Anderzijds neemt door relatieve overbevolking of tijdelijke voedselschaarste (wilde dieren) de weerstand af waardoor dieren meer vatbaar worden voor ziekten.

Een aparte categorie zijn de virussen die door de mens in zijn onnozelheid zijn gemaakt zoals bijvoorbeeld het myxomatosevirus, speciaal bedoeld om konijnen uit te roeien en nu zeer verspreid en ook in Nederland vallen onder de konijnen regelmatig slachtoffers.

En het Nederlandse konijn wordt sinds enkele jaren ook nog belaagd door een virus wat is overgekomen uit China, wat kan leiden tot fatale bloedingen.

Al ruim tien jaar organiseert onze kliniek vaccinatiedagen voor konijnen tegen deze ziekten. Uw konijn wordt “op maat” gevaccineerd en u ontvangt het nodige aan voorlichting en u kunt u vragen kwijt aan de dierenarts die uw konijn vaccineert. Sinds twee jaar ondersteunt de dierenbescherming landelijk deze entingcampagne.

Om ook jeugdige eigenaren gelegenheid te geven met hun konijntje mee te komen .

Voor de jonge eigenaren is er dan nog een speciale attentie!

Met onze vaccinaties en voorlichting hopen we dan weer onnodig konijnenleed te kunnen voorkomen.

(62) Flo geveld door kogel

Twee weken geleden was het weer eens raak letterlijk en figuurlijk. Een ongeruste eigenaresse kwam met haar spierwitte kat Flo op afspraak. Ze had een wond ontdekt in de achterpoot en Flo liep moeilijk. Daarnaast was Flo loeichagrijnig zoals wij dat plegen te noemen. Als je al naar de poot wees kon je rekenen op een boosaardig gesis en geblaas ten teken dat ze dat liever niet had.

Het wondje was rond met enkele naar binnen verlopende haren, het typische beeld van een schotwond. Een röntgenfoto kan dan een eventueel nog aanwezige kogel makkelijk laten zien omdat lood heel duidelijk zichtbaar is op een röntgenfoto.

Onder luid protest liet Flo het toch toe om foto’s te maken. Als je namelijk niet zeker weet waar de kogel is gebleven dan kan je de patiënt nog niet verdoven.

Duidelijk zichtbaar bleek er diep in de achterpootspieren een kogel te liggen. Dat  Flo zo boos deed was te wijten aan de pijn, waarschijnlijk omdat de kogelbaan langs zenuwen was gegaan of omdat de kogel alsnog zenuwen irriteerde.

In overleg met de eigenaar werd besloten om een poging te doen om de kogel te verwijderen en zo de pijn voor Flo weg te nemen en hopelijk haar oude vriendelijke gedrag weer te herstellen.

De operatie viel mee en al snel was de kogel gevonden. Een 4.5 mm bukskogel met massieve punt. In ieder geval is duidelijk dat degene die geschoten heeft de opzet had het dier te doden. Gelukkig voor Flo was het kennelijk een slechte schutter die niet goed kon mikken en was het bot niet geraakt. Inmiddels zijn de hechtingen weer verwijderd en is Flo weer haar eigen lieve ik. 

(63) Gizmo

De weekenddienst is meestal goed gevuld, met name als één van onze verwijzend collega’s dienst heeft voor heel Lelystad. Afgelopen weekend was het weer zo’n “krankzinnige” dienst.

Zo was daar onder andere een Dobermann met een hartkwaal die werd doorgestuurd voor behandeling, het arme dier woog maar liefst 56 (!) kilo. Helaas stortte hij ter aarde op het moment van binnenkomen en stierf in de entree van de kliniek. Een fatale hartaanval maakte een abrupt einde aan zijn relatief korte leven dat nog geen 6 jaar had geduurd. Een kwellende vraag blijft dan hoeveel schadelijke invloed het extreme overgewicht heeft veroorzaakt.

Niet lang daarna vloog een auto in gierende vaart de stoep op voor de kliniek en kwam hevig remmend met piepende banden tot stilstand, half op de weg, half op de straat. In paniek kwam een eigenaar zijn heftig bloedende Labrador brengen die in het bos door een everzwijn te grazen was genomen. De zwijnen maken halen met hun snuit om met de messcherpe hoektanden de kwetsbare buik van hun vermeende tegenstander te treffen. In dit geval was de arme Labrador aan de borst getroffen, wonder boven wonder was de borstkas niet geopend en bleef de schade beperkt tot forse wonden en hevig bloedverlies. Ook zullen de ribben enigszins pijnlijk zijn na zo’n ontmoeting.

Als klap op de vuurpijl werd Gizmo aangeboden. Gizmo is een Maine Coon en die behoren tot één van de grootste kattenrassen ter wereld. Het normale goede gewicht van Gizmo was 9,1 kilo. Nu lag er een bijna levenloos wezen op tafel, kompleet uitgedroogd en vermagerd tot 5,4 kilo! Dit ziektebeeld had zich binnen 1 week voltrokken. Gizmo had zijn eetlust verloren en braakte alles uit. Zijn eigen dierenarts had een symptomatische behandeling toegepast maar kennelijk was de oorzaak ernstig. De eigenaar was via de dienstdoend dierenarts van Lelystad doorgestuurd met de boodschap om haast te maken omdat iedere minuut leek te tellen.

Mijn vrouw stelde na een kort onderzoek vast dat er sprake was van een darmafsluiting en darmverlamming, een levensbedreigende toestand, zeker als deze al enige dagen aanwezig is.

Na overleg met de eigenaar werd besloten om Gizmo direct te opereren ondanks alle risico’s door zijn slechte lichaamsconditie, we hadden niet veel keus.  

Een stuk van de darm was er dermate slecht aan toe dat ik moest besluiten om een gedeelte te verwijderen. Gizmo doorstond de operatie en toen begon het wachten op tekenen van herstel. Enkele uren later dronk hij dankbaar wat water uit het bakje dat ik hem voorhield want hij was nog te zwak om op te staan. Maandag lebberde hij al half liggend zijn bakje vloeibare voeding leeg. Vandaag (dinsdag) werd ik bij het hok gekomen vrolijk begroet, hij stond op en begon mijn uitgestoken hand uitgebreid kopjes te geven. Ook kwamen er nog wat vriendelijke miauwtjes achteraan. Ik keek op zijn hokgegevens en zag dat de koorts was weggebleven. Opgelucht haalde ik adem, Gizmo zou het gaan redden. Hij kon zich vast verheugen op de opdracht van de dokter: lekker gaan eten om bijna 4 kilo aan te komen. Ik heb vast een vriend gemaakt!

(64) Groot worden valt niet mee!

Het is nu weer de tijd dat een hele nieuwe kattengeneratie opgroeit. Al spelende proberen zij van alles en iedereen uit. En omdat dat niet altijd goed gaat hadden we afgelopen weekend maar liefst 3 baldadige kittens in de opname.

De eerste van het stel had de hond van de buren lopen uitdagen. Alhoewel deze lobbes van 65 kilo wel gesocialiseerd was op katten en volwassen exemplaren respectvol omzeilde was het gepest van dit kleintje hem opeens te veel. Met een forse knauw liet hij weten niet gesteld te zijn op gaatjes in zijn neus en oren. Het kitten van zeven weken moest dit bekopen met een zwaar beschadigde borstkas en een verbrijzelde bovenarm. Na een week intensieve verpleging was ze zover dat het pootje geopereerd kon worden.  Door het gewicht van de stalen implantaten loopt ze bijna scheef maar de toekomst ziet er toch weer redelijk uit voor haar!

Dan een kitten meegenomen uit Noorwegen door de nieuwe eigenaar. Ineens complete paniek, het diertje stortte volledig in. Het was zelfs zo erg dat er een bloedtransfusie aan te pas moest komen om het diertje in leven te houden. Afgelopen zaterdag kondigde zich de tweede crisis aan, en omdat de bloeding in het maagdarmkanaal leek te zitten werd met de eigenaar, onder het mom buigen of barsten, besloten tot een operatie. Er bleek sprake te zijn van een maagbloeding en deze is chirurgisch gestopt en nu maar afwachten……

Het derde kitten had op onverklaarbare wijze zijn bovenbeen gebroken. Jonge botjes zijn redelijk elastisch maar er zijn grenzen, maar ook dit bot is weer in zijn oorspronkelijke vorm teruggebracht en als over enkele weken het implantaat eruit mag dan zal het kitten nergens meer last van hebben.

Zo was het zondagmorgen een lekkere keet in de opname. Het stel voelde zich goed en hing luidkeels in de traliedeurtjes te mauwen om aandacht maar nog meer om als eerste eten te krijgen. Na de buikjes rond te hebben gegeten werd er druk gewassen en gepoetst. Een aai werd met dankbaar gespin ontvangen. Groot worden valt niet mee!

(65) Hartproblemen

Ik was net van plan om met onze hond na het uitlaten ons huis binnen te stappen toen ik een goede cliënte uit de kliniek zag komen. Ze was in het gezelschap van haar nieuw pup: een Duitse Dog. Nu nog lekker slungelig en speels, straks een bakbeest om u tegen te zeggen.

Meteen een goed moment voor socialisatie en na vandaag is de pup nu ook gewend aan een grote zwarte langharige herder. Al gauw kreeg ik te horen dat er mogelijk iets mis was met het hartje. Bij een controle kan een dierenarts door een goed onderzoek dit vaststellen en dan is nader onderzoek gewenst om precies duidelijk te maken wat er speelt.

Jonge dieren hebben nogal eens een aandoening van het hart waarbij er een klein gaatje aanwezig is in de wand van één van de hartkamers. Soms groeit dit spontaan dicht naarmate het dier ouder wordt en heeft het nergens meer last van.

Ook komen er bij de hond aangeboren hartproblemen voor die niet vanzelf overgaan. Chirurgie of medicijnen moeten dan de uitkomst bieden.

Oudere honden en katten kunnen hartproblemen krijgen door een hartklepontsteking. Die is meestal het gevolg van een slecht verzorgd gebit. Via bloedend tandvlees komen bacteriën in de bloedsomloop en die veroorzaken deze problemen. Bij de kat zijn er ook aanwijzingen dat de nieren op deze manier schade kunnen oplopen.

De laatste jaren zijn er een aantal goede medicijnen op de veterinaire markt gekomen die hartproblemen voor een deel of helemaal kunnen compenseren.

Een vroege diagnose is van belang, regelmatige gezondheidscontroles zijn hierbij van groot nut. Bij eventuele problemen kan een ECG of een hartecho meer duidelijkheid brengen.

Voor preventie is vooral een goede gebitshygiëne belangrijk.

De therapie varieert van niets doen tot het plaatsen van een pacemaker, maar laten we hopen dat de hartproblemen uw huisdier voorbij gaan!

(66) Help de vogels!

Het weer is nog wat wisselvallig en voor ons is het nog niet echt winter. Winter associëren wij met sneeuwballen gooien en lekker schaatsen op bevroren sloten, plassen en vijvers. Voorlopig lijkt dat er nog niet echt in te zitten. Voor de vogels is het eigenlijk al eerder winter. Afgelopen maanden zag je de kieviten verzamelen voor de trek zuidwaarts. ’s Avonds was duidelijk het gak gak te horen van de ganzen die in strakke formaties de koude achter zich lieten. We zien nu ook de wintergasten weer komen. Buizerden uit het hoge noorden komen hier overwinteren, langs de snelwegen bezetten zij de weidepaaltjes en bomen, wachtend op verkeersslachtoffers. In de weilanden rond Nijkerk bijvoorbeeld vinden we de prachtige wilde zwanen: in plaats van de oranje snavel met knobbel van de knobbelzwaan hebben wilde zwanen een gele snavel.

Zodra het gaat vriezen wordt het voor de vogels rondom het huis moeilijker. De grond wordt hard en de insecten zijn verdwenen.

U kunt de vogels helpen door voer in netjes of halve kokosnoten op te hangen. Voor de zaadeters kunt u strooivoer kopen maar doe dit altijd op de voerplank waar de kat niet bijkan. Ook kunt u op deze plank fijngesneden brood, spek of kaas bijvoeren.

Vetbollen, snoeren met ongepelde pinda’s en netjes met pinda’s worden in dank aanvaard door met name de mezen. Als het echt koud wordt zullen ook de spechten op de vetbollen verschijnen. Pas op voor de eekhoorns, deze leuke dieren zijn ware acrobaten en zullen de aanval openen op al dat lekkers en de nylon netjes zijn niet bestand tegen de vlijmscherpe tandjes die met zoveel gemak noten kraken.

Hang de netjes aan een wiebelig takje en voer de eekhoorn uit een bakje wat u aan een wat steviger tak vastmaakt. Pinda’s, noten, maar ook kaas, brood en spek worden met smaak opgepeuzeld.

Mezen, vinken, merels en spreeuwen zoals we ze kennen zullen zeker opduiken, als het echt koud wordt komen er dankzij onze fraaie omgeving nog wat bij: spechten, boomklevers, kuifmees, zwartkopmees, appelvink, goudvink en andere vogels die minder vaak te zien zijn.

En wees niet boos als de sperwer in een waanzinnig fraaie duikvlucht een meesje van het voer pakt, ook de roofvogels moeten overleven en zijn onmisbaar in de natuur.

Als u het goed aanpakt dat heeft u uren kijkplezier aan deze dieren, een vogelboekje en kijker mogen dan ook niet ontbreken om al deze gasten te leren kennen.

De dierenambulance zal bij strenge vorst de watervogels bij gaan voeren, mocht u toevallig over geschikt voer beschikken (visafval of brood) dan kunt u dit  misschien doorgeven aan de dierenambulance.

Voer echter alleen bij als het vriest of als de grond met een laag sneeuw bedekt is. Anders zullen de vogels uit gemakzucht voor het (vette) voer kiezen wat niet goed voor ze is als het nog te warm is. Nu maar hopen dat we een winter krijgen die voor iedereen veel plezier oplevert!

(67) Het gevaar van de stok

Veel hondeneigenaren genieten samen met hun hond van het apporteren door de hond van allerlei voorwerpen. Misschien wel het meest geapporteerde voorwerp is de tennisbal.

Bij gebrek aan een tennisbal is, zeker in onze omgeving, vaak wel een stok te vinden die dienst kan doen als te apporteren voorwerp.

Wat veel mensen niet weten is dat stokken eigenlijk behoorlijk gevaarlijk zijn voor honden. Afgelopen weekend moesten we zelfs een hond in laten slapen door de gevolgen van een ongelukje met een stok. Wat kan er nu eigenlijk gebeuren?

Als de hond snel bij de weggegooide stok is, nog voordat deze stil op de grond ligt, maakt deze stok nog allerlei onvoorspelbare bewegingen. De hond probeert in zijn enthousiasme de stok zo snel mogelijk te pakken. Hierbij schiet regelmatig een punt van de stok door in de keel, met lokale verwondingen tot gevolg. Soms is het een bloedende wond, soms lijkt het in eerste instantie mee te vallen. Achter in de keel zijn echter diverse zeer belangrijke en kwetsbare structuren aanwezig. Met name de zenuwen vormen een risico. De stok kan direct een zenuw verwonden of indirect doordat de veroorzaakte ontsteking de zenuw beschadigt. Het herstel van zenuwweefsel is zeer slecht met als gevolg dat functieverlies op kan treden. Zo ook de arme hond in het weekend. In de kracht van zijn leven kon hij tengevolge van zenuwbeschadiging niet meer slikken wat eten en drinken onmogelijk maakte.

Een ander risico van stokken of slechte houten apporteerblokken is dat er splinters loslaten die door het mond- of keelsslijmvlies naar binnen dringen. Deze veroorzaken dan diepe ontstekingen met abcessen of fistels tot gevolg. Ook deze aandoeningen zijn erg moeilijk succesvol te behandelen.

Nee, apporteerspelletjes zijn leuk maar kies wel een goed voorwerp. Niet te harde ballen en materialen uit de jachttraining kunnen goede diensten bewijzen. Begin niet te vroeg met al te lang en wild apporteren. De bewegingen die een enthousiaste hond hierbij maakt zijn nogal belastend voor het bewegingsapparaat.

Overleg ook eens met uw instructeur. Als je een hond het apporteren verkeerd aanleert dan kan dat later in de training nog wel eens flinke problemen geven. Zo is het verstandig om het loslaten van het voorwerp niet te belonen en zorg dat u het voorwerp uit de bek aan kunt nemen. Zo blijft apporteren het leukste spelletje voor u en uw hond.

(68) Heupen om te huilen

Enkele weken terug stond ik op mijn vrije middag achter in onze jungle heftige inspanningen te verrichten om het woekerende groen er van te overtuigen dat enige orde nodig was om de benaming tuin te verdienen. Net toen ik met de snoeischaar mijn groene tegenstander definitief wilde uitschakelen werd ik door mijn collega geroepen. Een eigenaar had zich gemeld met zijn jonge Duitse Herder voor onderzoek omdat het dier duidelijk kampte met problemen met de achterhand. Een röntgenfoto bracht de onheilstijding, de heupgewrichten waren om te huilen zo slecht. Bij een eerste blik zag ik al dat het er niet goed uitzag. De eigenaar is mij goed bekend, al jaren liefhebber van de Duitse Herder en heeft al eerder “pech” gehad met zijn vorige honden.

Al vele jaren lang reis ik specialistencongressen en cursussen overal ter wereld af om mij verder te bekwamen in de botchirurgie,  voor mij het allermooiste deelgebied in de diergeneeskunde. Terwijl ik de foto nader bestudeerde gonsden alle behandelingsmogelijkheden door mijn hoofd. Ik moest iets vinden voor deze eigenaar die zo graag op niveau met zijn hond aan africhting wil doen, iets vinden om deze jonge hond nog uitzichten te bieden. Nogmaals zette ik mijn geheugen aan het werk maar langzaam drong het tot mij door dat alleen nog beiderzijds een kunstheupgewricht als enige zinnige behandelingsmogelijkheid overbleef. Bekend met de torenhoge kosten, de belasting voor het dier en de eigenaar tijdens de revalidatie en de lang niet altijd zekere uitkomst wist ik hoe dit ging aflopen. Met het kippenvel op mijn armen bracht ik de eigenaar het slechte nieuws.

Met zijn ervaring in de hondensport en gevoel voor realiteit besefte hij dat het hier zou eindigen en verzocht met tranen in de ogen om euthanasie. Mijn collega voerde zwijgend de euthanasie uit.

Heupdysplasie is al jaren een ernstig probleem bij een aantal rassen. Nog steeds zijn we niet in staat gebleken om dit probleem de kop in te drukken. Nog steeds neemt niet iedere betrokkene zijn verantwoordelijkheid hierin. Nog steeds huilen mensen om het verlies van hun hond, gesneuveld door zijn heupen.

(69) Hitte

Zo, de eerste echt warme dagen zijn weer achter de rug van dit kalenderjaar. Ook nu werden op de kliniek weer pijnlijk de gevolgen duidelijk die onze huisdieren kunnen ondervinden.

Dieren met een wat mindere conditie of een behoorlijke vacht moet echt rust geboden worden en zorg ervoor dat ze op een koele plaats liggen. Ook ’s avonds is een wandeling nog vaak te veel van het goede. Het gaat niet alleen om de temperatuur maar ook om de luchtvochtigheidsgraad.  Standaard wandelingen of rondjes fietsen moeten echt even overdacht worden.

Veel honden vinden het lekker om te zwemmen en hier is niets op tegen. Ook een lekker verkoelende douche onder de tuinslang kan geen kwaad. Echter ondiep water warmt zeer snel op en dan kunnen hier gemakkelijk bepaalde algen ontstaan die aanleiding kunnen geven tot klachten. Ziet u een dode vogel in het water drijven laat dan zeker uw hond daar niet zwemmen in verband met mogelijk aanwezig botulisme.

Iedereen weet het maar toch gebeurt het ieder jaar weer: dieren en soms zelfs kinderen worden achtergelaten in  de auto in de zon. Ziet u opgesloten dieren in een warme auto waarschuw dan onmiddellijk de dierenambulance.

En als laatste risicocategorie: de konijnen. Met dit warme weer dient de eigenaar of verzorger van een konijn elke dag even onder de staart van het konijn te kijken of deze plaats schoon is. Zo niet, dan deze even met wat lauw water schoon maken. Anders bestaat de kans dat vliegen eieren leggen waarna de maden verwoestend werk doen. Blijvende diarree of  bevuiling van het achterwerk moet door de dierenarts behandeld worden.

Genoeg nu van deze nare praat, geniet van het mooie weer en laten we hopen dat onze huisdieren er niet te veel last van zullen hebben!

(70) Hitte en uw huisdier

De zomer houdt Nederland en grote delen van Europa nu al weken in een klemmende greep.

Naast de plezierige kanten van al dit mooie weer hebben we helaas ook de negatieve effecten ervan gezien. Als we naar onze huisdieren kijken dan zijn er velen die ook onder het warme weer lijden. Ondanks alle voorlichting vallen er nog regelmatig onnodige slachtoffers dus zullen we nog wat risico’s opsommen om verder leed hopelijk te voorkomen.

Honden raken slecht hun warmte kwijt dus laat ze niet alleen in een auto achter (ja, het gebeurt nog steeds!) en ga zeker niet fietsen met uw hond. Beperk het uitlaten tot korte stukjes om oververhitting te voorkomen. Krijgt uw hond het te warm schroom dan niet om de tuinslang te gebruiken of om een emmer water over het dier heen te kiepen.

Zwemmen kan ook maar het risico van blauwalg (drijven deels op het water als een vieze massa)  en botulisme neemt bij dit weer in ondiep water steeds meer toe. Heeft uw hond gezwommen in verdacht water spoel het dier dan thuis af met leidingwater zonder al te veel water te verspillen. Beperk het eten van het dier want door een mindere activiteit daalt ook het energieverbruik wat.

Katten kunnen beter tegen de hitte. Konijnen verdienen een plaatsje in de schaduw en controleer dagelijks de achterkant van uw konijn of deze plaats wel schoon is. Vliegenlarven kunnen binnen 2 dagen dodelijke schade aanbrengen.

Ook wilde dieren zoals vogels, eekhoorns en  egels kunnen steeds moeilijker aan water komen. Probeer deze dieren ook een drinkgelegenheid te geven op een veilige plaats. Dat betekent voor eekhoorns in een door de lucht bereikbare boom, voor egels in de struiken en voor vogels op een plaats waar ze de kat tijdig aan zien komen.

Egels kunnen in hun zoektocht naar water onvoorzichtig worden en zo in de vijver vallen en verdrinken.

Dieren die buiten drinkwater verbruiken zoals kippen, konijnen en andere dieren zullen meer drinken en het water zal sterker verdampen dus vul de voorraad tijdig aan.

Indien u nog mag sproeien in de tuin dan zal een sproeier niet alleen de flora laven maar ook de vogels zullen dankbaar een bad nemen. Ook insecten en slakken komen te voorschijn zodat met name de (zang)lijsters weer makkelijker voedsel kunnen vinden.

In deze tijd is een goede vlinder en/of insectengids een must! Zeldzame gasten zijn in de tuin volop te vinden.  Ook kunt u uitgeputte hommels vinden, de dieren lopen nog maar kunnen niet meer vliegen. Maak verzadigd suikerwater (zoveel suiker dat deze niet meer oplost in het water) en zorg dat de hommel met zijn snuit bij een druppel kan. Als u goed kijkt zult u zijn tong zien uitschuiven en wordt het suikerwater opgeslurpt. Even later zal de hommel dankbaar wegvliegen.

Ook honden kunnen verbranden en schade aan de ogen oplopen door te veel direct zonlicht. Of u ze in de schaduw legt of ze een zonnebril opzet mag u zelf kiezen.

(71) Hoeveel is 20 miljoen?

Het ligt voor de hand dat je als dierenarts zelf ook huisdieren hebt. Naast de reguliere huisdieren zijn er dan ook nog vaak dieren aanwezig die tijdelijk worden opgevangen en verzorgd.

Zo ook een jaar of dertien geleden, de dierenambulance kwam aanzetten met twee kleine kuikentjes die gevonden waren.

Zelf hadden we al kippen met af en toe kuikens dus besloten we deze twee na enige tijd dan maar te adopteren. De kuikens groeiden voorspoedig op en al gauw zagen wij dat het een prachtige kip en haan werden. De kip werd Bep gedoopt en Bep kreeg het privilege om de tuin te mogen bevolken. Ze was zo mak geworden dat dat geen enkel probleem was en in die tijd kon toch geen blind paard kwaad in onze tuin.

De haan kreeg eigenlijk geen naam maar wel een harem. Tot zijn grote vreugde werd hij veroordeeld tot het grote kippenhok, rijkelijk  gevuld met dames.

Iedere dag kraaide hij dan ook ’s ochtends vroeg zijn genoegen hierover uit en heeft voor menig nakomeling gezorgd.

Af en toe kreeg hij bezoek van Bep die vervolgens plekjes in onze tuin wist te ontdekken die wij niet konden vinden en enkele weken later liep ze dan trots met het kroost door de tuin.

Nu worden kippen in het algemeen niet echt oud maar onze haan was al dertien jaar en afgelopen weekend werd duidelijk dat hij niet ouder zou worden. Oud en verzwakt hadden we hem nog een keer in onze handen, vroeger een felle donder die niet te pakken was, nu een zielig hoopje. Om een doodsstrijd te voorkomen hebben we hem in laten slapen wat leidde bij de kinderen tot een tranendal. Tot hier toe allemaal heel begrijpelijk.

En hoe is het bij die mensen die al hun pluimvee geruimd hebben zien worden? En hoe is het bij die mensen wiens hobbypluimvee geruimd moest worden omdat ze aan de verkeerde kant van Ermelo wonen? En wat heeft dat voor zin als er miljoenen wilde vogels over en weer vliegen?

Inmiddels zijn er 20 miljoen kippen geruimd in Nederland, enig idee hoeveel 20 miljoen is? Is dat een Amsterdam Arena tot de nok toe gevuld? Zijn dat 10.000 vrachtwagens vol?

Met de mond en klauwzeer stond iedereen op de barricaden en nu? Nu is het relatief stil in Nederland. Moeten er niet eens wat mensen na gaan denken? Of is het omdat het maar een kip is? Het zijn er ondertussen wel 20 miljoen…… 

(72) Honden voor de zwijnen

Het ritselt ervan. Van de wilde zwijnen in het bos dus. De eerste jongen zijn al geboren en het gaat de zwijntjes goed omdat het voedselaanbod  de afgelopen periode groot was.

Het is een wonder dat het nog zo vaak goed gaat  tussen honden en  varkens in onze dicht bezwijnde bosrijke omgeving.  De meeste gewonden vallen onder de jonge onervaren honden en onder honden van toeristen die denken eens leuk met een zwijn te kunnen spelen.

Menige hond heeft met een opengeritste buik  zo’n avontuur niet na kunnen vertellen.

De zwijnen zijn enorm sterk en zullen proberen een tegenstander te vellen met halen van hun machtige kop. Hierbij kan de tegenstander geraakt worden door de vlijmscherpe hoektanden die diepe scheurwonden achterlaten.

Ik kan me nog goed de zondagmiddag herinneren dat een keurige heer met vlinderdasje en strak in het pak het pad op kwam rennen  met  een flinke hond in zijn armen. Beiden zaten helemaal onder het bloed. Even later kwam de zoon van de man hijgend vader en hond na.

Ook hij zat onder de bloedvlekken.  Een vriendin van ons die hem aan zag komen zonder dier en de vader en de hond niet gezien had  kwam gealarmeerd de praktijk inlopen. Ze zei niets maar bekende later dat  het wel leek of de man iemand vermoord had en dus  wilde zij weten of alles wel pluis was.  De hond heeft het gelukkig na  uitgebreide behandeling wel  gered.

Afgelopen week  was het zwijnenslachtoffer een wat oudere ervaren hond van een man die beroepsmatig veel in het bos werkzaam is.  De hond had geluk, het dier kwam met een flinke steekwond in de bespiering  van een dijbeen en de schrik vrij.  De man vertelde dat  er ondanks dat hij met veel licht en lawaaierige machines in het bos werkzaam is,  regelmatig zwijnen komen kijken zolang hij de cabine van zijn machine maar niet verlaat.

Opletten in het bos dus, de zwijnen vallen niet zomaar aan maar zullen (met recht) hun kroost en lijf en leden tegen aanvallers willen verdedigen.

(73) Hondsdolheid (Rabiës)

Hondsdolheid is in Nederland geen belangrijke ziekte meer. Dieren die besmet zijn met het rabiësvirus worden agressief en zullen door bijten het virus overdragen. Het grote gevaar van deze ziekte is dat deze overgedragen kan worden van dier op mens. Zo een overdraagbare ziekte wordt een zoönose genoemd.

In landen buiten Nederland komt rabiës nog regelmatig voor en kan grote schade aanrichten als vee wordt gebeten door hondsdolle vossen of honden afgezien van het gevaar voor mensen.

Dit is ook de reden dat u wettelijk verplicht bent om uw huisdier (hond of kat) te laten vaccineren tegen hondsdolheid voordat u de grens overschrijdt. Belangrijk is dat deze vaccinatie uiterlijk dertig dagen voor grensoverschrijding plaats vindt. Veel eigenaren vergeten dit in de drukte van de vakantievoorbereiding.

Bij de vaccinatie krijgt u van uw dierenarts een penning voor aan de halsband zodat ook uitwendig is te zien dat de hond is gevaccineerd. Daarnaast krijgt u een officieel document dat geldt als wettelijk bewijs van de vaccinatie. Reisdoelen komen steeds verder te liggen en vele landen hebben bijzondere bepalingen ten aanzien van het transport van huisdieren. Sommige landen kennen een muilkorfplicht, andere laten sommige rassen helemaal niet toe en enkele landen zoals Noorwegen en Groot-Brittannië hebben dermate uitgebreide eisen dat u de voorbereiding circa acht maanden van tevoren moet beginnen. Voor meer informatie is het verstandig om de ANWB of uw dierenarts ruim op tijd te raadplegen.

Ook vakantieparken kunnen hun eigen aanvullende bepalingen hebben inzake bijvoorbeeld een muilkorfplicht of het verplicht dragen van een vlooienband.

In die landen waar rabiës heerst mogen loslopende honden en katten worden doodgeschoten. Het is dan ook van groot belang dat u uw huisdier onder alle omstandigheden aangelijnd houdt. Zelfs in de auto kan het van belang zijn. Tot nu toe hebben we van enkele cliënten gehoord dat hun weggelopen huisdier was doodgeschoten of nooit meer is teruggevonden. In de meeste gevallen is er sprake van “ontsnappen” tijdens een pitstop of na een aanrijding tijdens de daarna ontstane verwarring.

In Nederland komt nog hoogstzelden rabiës voor. Er is een vorm bekend onder sommige soorten vleermuizen die incidenteel de kop opsteekt. Vleermuizen zullen echter nooit mensen aanvallen. Het enige risico is dat een hond of mens wordt gebeten door een vleermuis als deze wordt opgepakt. Het beste kunt u dan ook de dierenambulance bellen die de vleermuis deskundig kan vangen en vervoeren.

De meeste gevonden vleermuizen hebben echter geen rabiës maar zijn verzwakt, gewond of hebben een andere ziekte. Gelukkig zijn we in de kliniek aardig succesvol met het herstel van deze diertjes. Ze zijn niet eng, niet gevaarlijk en maken een waardevol onderdeel uit van onze natuur.

Mocht uw huisdier gebeten worden door een vleermuis neem dan direct contact op met uw dierenarts voor verdere behandeling.

(74) Huisdier mee op vakantie?

Reikhalzend kijken de meeste mensen al vooruit naar de zomervakantie, zeker nu het weer toch een beetje wisselvallig lijkt neemt het verlangen naar de zon alleen maar toe. Indien U van plan bent om uw huisdier mee te nemen op vakantie is het verstandig om te bekijken wat daarvoor nodig is.

Meenemen is niet altijd een goed idee, in Zuid-Europa en op verre bestemmingen liggen gevaarlijke ziekten op de loer, overgebracht door teken en muggen. In sommige landen in Europa bestaan nog steeds strikte invoereisen en deze vergen een hele papierwinkel en een hoop voorbereiding.

Het beste is nog steeds om Uw huisdier thuis, het liefst in bekende handen, achter te laten.

Dit betekent dat u tijdig een pension of kennel moet boeken want de goede zijn al geruime tijd van tevoren vol geboekt. Als U boekt informeer dan meteen naar de eventuele extra eisen die het pension stelt. Dit kan ontwormen zijn of bijvoorbeeld een extra vaccinatie tegen kennelhoest. In ieder geval moet Uw hond of kat de normale enting hebben gekregen om beschermd te zijn tegen infectieziekten. Dieren onder stress zijn net zoals mensen veel gevoeliger voor infecties dus is extra bescherming is gewenst.

Buiten de Benelux is op zijn minst een vaccinatie tegen hondsdolheid verplicht. Deze vaccinatie moet ouder zijn dan 30 dagen en weer niet ouder dan 1 jaar. Ook moet U een gezondheidsverklaring kunnen overleggen die niet ouder mag zijn dan 10 dagen.

In landen waar hondsdolheid voorkomt mogen loslopende honden en katten zonder pardon door bevoegde autoriteiten worden doodgeschoten. Houdt daarom Uw huisdier strikt aan de lijn en vraag bij Uw dierenarts om de internationale penning die bij de hondsdolheidvaccinatie hoort. Bevestig deze duidelijk zichtbaar aan de halsband, dit kan verdriet voorkomen.

Sommige landen of campings stellen een muilkorf verplicht. Soms is er ook een draagplicht, in andere gevallen hoeft u de muilkorf alleen maar te kunnen tonen. Uw dierenarts beschikt over hondvriendelijke muilkorven. Informatie hierover kunt U bij de ANWB verkrijgen.

Eventueel optredende reisziekte is behandelbaar met medicijnen en bij vliegreizen moet U bij de vliegmaatschappij informatie opvragen over het transport van huisdieren zodat U precies weet wat er gaat gebeuren.

Een chip (klein glazen buisje onder de huid) is gemakkelijk aan te brengen door uw dierenarts en is binnen Europa een zekerheid dat U als eigenaar teruggevonden kunt worden als Uw huisdier is weggelopen.

Zorg ervoor dat U Uw huis behandelt tegen vlooien voor vertrek en dan staat niets meer een aangename vakantie in de weg.

(75) ijsje?

Afgelopen week kon u in deze rubriek nog lezen hoe het mis kan gaan bij de onjuiste toepassing van medicijnen bij dieren. Alsof het zo moest zijn kreeg ik afgelopen week nog een hond ter behandeling aangeboden die mij herinnerde aan het feit dat ik nog een belangrijk voorbeeld vergeten was.

Wat was het geval? Gezien het heerlijke zomerweer van de afgelopen tijd is natuurlijk de landelijke ijsconsumptie gestegen. Zo ook in het gezin van deze Golden Retriever. En nadat deze meermaals met zijn hondstrouwe bruine ogen de baasjes smekend had aangekeken ging één van deze baasjes overstag en gaf de hond ook een hele cornetto!

Deze werd natuurlijk met smaak verorberd en het aflikken van de lippen daarna nam nog enige tijd en een hoop gesmak in beslag.

Helaas zijn de darmbacteriën lang niet altijd bestand tegen sterke rantsoenwisselingen, zelfs niet bij een hond. Zo ook in dit geval, het gevolg was dat de hele woonkamer ’s nachts werd bevuild met diarree en dat de hond ook nog eens ging braken. Een bekend beeld, het deed me terugdenken aan een Mechelse Herder die ooit eens een heel pakje roomboter had verorberd en die daarna ook een week lang het behang thuis tot een meter hoog van een andere kleur had voorzien.

De eigenaar had om de diarree te stoppen een humaan medicijn toegediend: Imodium, werkzame stof loperamide. Op zich stopt dit middel de diarree door het stilleggen van de darm. Heel goed om in de tropen bijvoorbeeld te voorkomen dat de patiënt uitdroogt door te veel vochtverlies via de darm. Nadeel is dat de veroorzaker van de diarree niet de darm verlaat. Een veel groter nadeel is voor honden dat deze zeer gevoelig zijn voor deze stof. Met name de Schotse Herder kan spontaan overlijden na een enkele gift van deze stof. Een veterinaire registratie van deze stof is om deze reden dan ook niet verleend.

Een waterige diarree is het best te bestrijden door de hond voldoende te laten drinken, en zijn eigen voer in kleinere en meer porties per dag te blijven geven. Verstandig is om de hond aan te bieden voor onderzoek bij een dierenarts, zeker als het een pup betreft want deze drogen snel uit!

Zoals altijd is voorkomen beter dan genezen dus geef de hond geen vreemde tussendoortjes en zomers moeten de voerbakken regelmatig grondig gereinigd worden, zeker als het dier blikvoer eet.

(76) In Mei leggen alle vogels een ei! (?)

Vogels mogen zich verheugen in grote belangstelling bij mij en mijn vrouw. Al tientallen jaren zijn wij in de spaarzame vrije tijd te vinden in schuilhutten of op andere mooie plaatsen om de vogels in de natuur met de verrekijker te bespieden waarbij met name de roofvogels en uilen de voorkeur hebben.

Door de geografische ligging van de praktijk krijgen we zeker in deze tijd heel veel jonge vogels aangeboden. Deels omdat ze daadwerkelijk door hun ouders uit het nest zijn gegooid, deels omdat onwetende mensen jonge vogels meenemen terwijl de ouders vertwijfeld toezien vanaf een veilige afstand. Jonge vogels zoals jonge merels en uilen zijn zeker de slimsten niet, de term uilskuiken getuigd daarvan.  Deze dieren zitten of huppen ergens in het zicht en trekken zo de aandacht van de mens of katten. Ouderdieren zien wel het gevaar en durven hun jong dan niet te benaderen om deze te voeren. Overtuig u dus goed van een afstand of de jonge vogel daadwerkelijk verlaten is voordat u deze goedbedoeld meeneemt!

Het gezegde “In Mei leggen alle vogels een ei” klopt van geen kanten. Voor zover ik weet zijn er sowieso geen mannelijke vogels die eieren leggen, dat scheelt al ruwweg de helft.

Door klimaatveranderingen is bovendien het eerste legsel tegenwoordig vaak vervroegd. In Maart waren er in de Oostvaardersplassen al de eerste jonge Kolgansjes te bewonderen. Voor sommige vogelsoorten is deze klimaatgestuurde leg een ramp. Het betekent namelijk dat de wanneer de jongen uitkomen de voedseldieren vaak nog niet voldoende voorhanden zijn zodat de jongen sterven in het nest.

Jonge vogels hebben het om andere redenen ook niet gemakkelijk: de vos mag niet meer bejaagd worden en dit wordt een ramp voor alle zogenaamde grondbroeders, weinig kuikens zullen aan de moordende aandacht van de vos ontsnappen. Ander gevaar komt door veranderende omstandigheden in de weide. Vroeger broedden de weidevogels, zoals de kieviten,  gezellig tussen de koeienvlaaien in de weilanden, relatief veilig. Tegenwoordig staan de koeien op stal en worden de vlakke weilanden al vroeg gemaaid. Vandaag, rijdende op de A28, zag ik overal maaiactiviteiten. U kunt zich voortellen wat dit voor de weidevogels betekent. Toch zijn hier ook weer vogels aan te wijzen die profiteren: buizerden, reigers, kraaien, meeuwen en eksters zullen met plezier de gevolgen opruimen. Zo komen evenwichten in de natuur anders te liggen. Wie bijvoorbeeld twintig jaar geleden had beweerd dat de wilde eend zou verdwijnen uit Nederland en dat de kuifeend een broedvogel zou worden werd voor gek verklaard, maar nu is het zover.

Fazanten zijn ooit geïmporteerd uit gebieden aan de voet van het Himalayagebergte en horen hier helemaal niet thuis. Wel hebben ze onze hazelworm vrijwel uitgemoord. Een actueel voorbeeld van faunavervalsing is de Nijlgans. Ontsnapte dieren zijn nu succesvol broedend in de Nederlandse natuur en hun aantallen nemen snel toe. Het laat maar weer eens zien hoe de natuur kan veranderen door toedoen van de mens.

Ook nog even iets over de ooievaar: deze is in deze drukke maand bij onze assistente Annelies langs geweest en heeft daar een wolk van een dochter, genaamd Isabel, gedropt.

Vogels leggen dan misschien niet allemaal een ei in Mei maar ze brengen nog wel baby’s rond!

(77) Insectensteken

Het verkeerde seizoen is weer begonnen, velerlei insecten steken er lustig op los. Muggen hebben het vooral voorzien op mensen en in de krant stond te lezen dat we ze van de dierenbescherming niet meer dood mochten slaan. Gelukkig zeiden ze niks over vallen zetten want de wetenschap boekt vorderingen en over niet al te lange tijd zal de muggenlokdoos een feit zijn en worden we ’s ochtends weer zonder bulten wakker.

Tenzij… onze huisdieren niet vlovrij op de slaapkamer vertoeven, want een vlo is niet altijd even kieskeurig. Vlooien zijn tegenwoordig goed aan te pakken en uw dierenarts beschikt over de meest recente en veiligste middelen.

Tekenbeten kunnen gevaarlijk zijn voor de mens en op www.saag.nl vindt u alle belangrijke informatie hierover.

Het is tevens de tijd van de puppies en de kittens, in de tuin vermaken zij zich en vieren hun roofdiergedrag bot op insecten en zo komt menig vlinder voortijdig aan zijn einde. Erger is het als de pup of kitten een bij of wesp vangt. Een fikse steek in de poot, of erger, in de bek is het gevolg. Pijnkreten, onbegrepen zwellingen of behoorlijk speekselen uit de bek kunnen tekenen van een insectenbeet zijn. Gezien de pijn en de soms  gevaarlijke zwelling die dit met zich mee kan brengen maakt dat beoordeling of behandeling door een dierenarts zinvol kan zijn.

In het algemeen is het snel uitzuigen van het gif een remedie en sap uit een gekneusd weegbreeblaadje verzacht de pijn of jeuk bij  de mens.

Binnenkort stoppen de wespen met het kauwen van houtpap en het eten van vlees en verandert hun voorkeur naar die van een zoetekauw. Zolang het nog mag van de dierenbescherming kunt u van een doorgezaagde pet-fles een eenvoudige wespenval maken: zaag of snij een pet-fles op tweederde van de hoogte door, breng op de boden een of ander zoet goedje aan, limonadesiroop doet het goed, en zet de afgezaagde bovenkant (zonder dop) er op zijn kop in. De wespen zijn behoorlijk dom, ze kruipen wel in de val maar komen er niet meer uit. En als rechtgeaard dierenbeschermer laat u aan het einde van de dag de wespen weer vrij…….toch?

(78) Interessant!

Ons vak heeft veel raakvlakken met de humane geneeskunde. Vele processen verlopen in het lichaam van de mens net zoals bij bijvoorbeeld hond en kat. Het maagdarmstelsel van de mens heeft veel weg van dat van een hond of varken.

Ook chirurgische technieken zijn zeer overeenkomstig en soms staan mensen wel eens verbaasd als ze horen dat diagnostische technieken zoals een CT-scan, een MRI of een ECG ook tot de mogelijkheden behoren. Maar ook ziekten zoals suikerziekte, schildklierafwijkingen, reuma of hartaandoeningen zijn bij dieren geen uitzonderingen.

Zo leren hartchirurgen de fijne kneepjes door ratten te opereren. En zo gaan diergeneeskunde en humane geneeskunde hand in hand door de wetenschap. In het experimentele stadium, bijvoorbeeld het kweken van organen of het ontrafelen van de principes van tumoren, zijn het vaak dierenartsen die een vooraanstaande positie bij het onderzoek bekleden. Zo bestaat er dus veel belangstelling over en weer.

Vorige week zag ik een patiënt die meestal wordt vergezeld door zijn baas, maar dit keer was ook het vrouwtje mee. Zij liep moeizaam op krukken en ik vroeg geïnteresseerd hoe het met haar ging. Het ging niet best, deze cliënt had een aangeboren afwijking aan het bekken die slechts 5 keer per jaar voorkomt in Nederland en tegenwoordig in een zeer vroeg stadium chirurgisch wordt gecorrigeerd. Ik wenste haar het beste en ging over tot de orde van de dag.

Enkele dagen later kwam haar hond voor controle en weer was ze mee. Toen het consult was afgelopen zei ze dat ze wat voor me mee had genomen. Uit haar tas toverde ze een röntgenfoto te voorschijn van haar eigen bekken. ”Ik dacht dat u dat wel leuk zou vinden”, zei ze. Binnen de kortste keren hing de foto op de lichtkast en verzamelden zich al snel een aantal geïnteresseerden. Glimlachend keek Mevrouw X toe hoe haar bekken werd besproken. We beperkten ons tot de verschillen in anatomie, in gedachten voelde ik met haar mee en was blij dat honden deze aandoening niet kennen. 

(79) Is uw konijn beschermd?

Eeuwen geleden is het konijn uit Spanje verspreid door kooplui. Mogelijk als huisdier maar zeker als jachtdier. Door het enorme aanpassingsvermogen van het konijn gedijde het her en der uitstekend. Ook in Nederland zijn de konijnen ruimschoots voorhanden terwijl het dier hier eigenlijk niets eens thuis hoort.

Op sommige plaatsen groeiden de konijnenpopulaties uit tot een ware plaag bij gebrek aan natuurlijke vijanden. Om dan toch de populatie te kunnen reguleren, in dit geval in Australië, heeft de mens in al haar wijsheid een virus gemaakt om de konijnen uit te roeien. Dit virus is het myxomatosevirus en veroorzaakt een dodelijke infectie bij het konijn.

Men heeft er niet bij stilgestaan dat door verkeer van mensen en dieren virussen versleept kunnen worden en nu is dit dodelijke virus over de wereld verspreid.

Ook op dit moment treffen we in Ermelo konijnen aan die vermagerd en blind rondkruipen omdat hun ogen zijn dichtgezwollen door de verwoestende werking van het virus.

De verzwakte dieren worden al snel slachtoffer van het verkeer, roofvogels of kraaien en dan is het lijden voorbij.

Inmiddels zijn er ook konijnen die de infectie de baas kunnen worden zodat het konijn voor uitroeiing beschermd blijft.

Ook met de huidige mond- en klauwzeer ellende blijkt maar weer eens hoe gemakkelijk een virus verspreid kan worden en met wat voor verschrikkelijke gevolgen.

Naast Myxomatose bedreigt nog een andere ziekte de konijnen, namelijk Virale Haemoragische Diatese (VHD), ook een “geïmporteerde ziekte”, die een zeker dodelijk verloop kent bij konijnen.

Omdat deze ziekten ook overgebracht kunnen worden door insecten lopen tamme konijnen in de buurt van wilde populaties gevaar. Dit betekent dat ook konijnen die in huis gehouden worden besmet kunnen raken.

Dit jaar is zelfs de Dierenbescherming een nationale actie gestart om de eigenaren voor te lichten over de risico’s voor tamme konijnen.

Voor beide ziekten bestaan vaccins, informeer bij uw dierenarts naar de mogelijkheden.

Het is van belang dat het konijn voor de maand Mei gevaccineerd wordt om de risico’s zoveel mogelijk te beperken.

(80) Jaloezie?

Vrijdagavond, ik had net de dienst overgedragen aan een collega en stond op het punt uit eten te gaan:  ding dong, de huisbel……

Voor de deur stonden twee dames, behoorlijk in paniek, met een in een deken gewikkeld hoopje hond. Het eten moest dus maar even wachten.

Het hondje, normaal gesproken een zeer levendige Schnautzer  was nauwelijks bij bewustzijn, helemaal verkrampt en had zichzelf van top tot teen bevuild met braaksel en ontlasting. De eigenaresse was overdag aan het werk geweest en had hem bij thuiskomst zo aangetroffen.

De Schnautzer  heeft als maatje een Rottweiler die dagelijks medicijnen slikt voor zijn pijnlijke gewrichten. De eigenaar weet dat de kleine boef alles opeet wat los en vast zit en had dus de medicijnen van de grote hond in een goed afsluitbaar tupperwaredoosje in een afgesloten kast opgeborgen. Het kleine onverzettelijke hondje meende echter dat hij ook recht had op datgene wat zijn grote maatje dagelijks met een stukje worst kreeg en heeft dus net zo lang lopen modderen totdat de kast open was en het doosje gesloopt. De inhoud, zo´n 90 (!) pijnstillende tabletten heeft hij volledig opgegeten.  Je kunt het je haast niet voorstellen want lekker kan het onmogelijk geweest zijn.  Deze berg pillen betekende voor het hondje een honderdvoudige overdosering en hij werd er dan ook zeer ernstig ziek van. Een deel van de pillen is zolang hij nog bij bewustzijn was uitgebraakt, daarna raakte hij bewusteloos.

Goede raad  werd gegeven door literatuur over vergiftigingen, al had nog nooit iemand meegemaakt dat een hond zo een enorme overdosering gebruikt had.  We hebben een infuus aangelegd  en de maag leeg gespoeld waarbij bleek dat de meeste tabletten niet meer in de maag zaten, het moest dus al wat langer geleden zijn dat hij ze opgegeten had. Medicatie tegen de enorme krampen (hij kon zijn bekje zelfs niet meer open krijgen) hielpen gelukkig  snel  en er volgde 24 uur van intensieve zorg, waken en wachten. Wonder boven wonder wist de kleine doorzetter zich ook hier doorheen te vechten en geleidelijk aan kwamen de lichaamsfuncties weer terug. Na 3 dagen kon hij zelfs weer staan en een beetje eten.  Nu enige weken later lijkt hij weer helemaal de oude en heeft er volgens de eigenaar niks van geleerd.

Het bewijst maar weer eens dat medicijnen goed en veilig opgeborgen dienen te worden. Kinderen denken aan snoepjes en waar honden aan denken weten we natuurlijk niet. Lekker kon het in dit geval niet zijn, misschien jaloezie? Met veel geluk en intensive care heeft deze hond het overleefd. Bloedonderzoek moet nog uitwijzen of zijn lever en nieren er geen blijvende schade van hebben opgelopen. Gelukkig is het een jonge sterke hond dus we hopen er maar het beste van.

(81) Joy

In de periode tussen 1 april en 1 oktober kunnen wij altijd weer vele nieuwe cliënten verwelkomen die dan met hun huisdieren verblijven in onze mooie Veluwse bossen.  Daarnaast is het een jaarlijks weerzien van “vaste” zomergasten die, verrast door de service en de lage tarieven ten opzichte van de “grote stad”,  graag weer terugkomen voor de behandeling van hun huisdier.

Velen zijn afkomstig uit de Amsterdamse regio, hart op de tong en recht door zee! Ooit was er zo’n klant en die zag een fraaie hondenschedel bij ons in de vitrine staan. Hij informeerde of we dat mooi vonden. Uit anatomisch en beroepsmatig oogpunt gezien wel, luidde het antwoord. Een week later meldde de man zich weer, met een enorm in kranten gewikkeld pakket onder zijn arm. “Hier wijffie, omdat je mijn kanjer zo goed hebt geholpen” Mijn vrouw nam het pak in ontvangst en was daarmee de gelukkige eigenares geworden van een prachtige schedel van een dikhoornschaap. Zelf geprepareerd, meldde de man trots, hij was slager van beroep bleek achteraf.

Enkele weken terug werd Joy door een zomergast ons voor het eerst aangeboden, een dikke “schommel” van 12 jaar. De eigenaresse was een mevrouw van gevorderde leeftijd en ze werd vergezeld door haar dochter. Het ging slecht met Joy en alles werd geweten aan de ouderdom. Dit gebeurt vaker maar ouderdom is geen ziekte. Hoogstens een levensstadium waarin de kans op ziekte toeneemt. De buik van Joy was verdacht dik. Een echo onthulde een enorme massa in de buik uitgaande van milt. Joy was enorm belangrijk voor haar en ondanks de sombere prognose en het verhoogde risico vanwege de leeftijd wilde ze dolgraag dat we een poging deden.

Dus zo verdween Joy de operatiekamer in, met een uitgebreid team en alle zinvolle toeters en bellen ingezet. Twee uur later was ze verlost van een milttumor van 2,4 kilo. Met Joy gaat het inmiddels weer goed, en wij zijn weer een praktijkrecord rijker. Voor alle duidelijkheid: voor een man van 80 kilo zou deze tumor naar verhouding 6,4 kilo hebben gewogen!

(82) Kakkerlakken

In Oktober was het dan eindelijk zover! Reikhalzend hadden we naar de herfstvakantie uitgekeken om onze uitgestelde zomervakantie op een warm eiland door te kunnen brengen.

De kinderen gingen mee en zorgvuldig werden de “pleegouders” voor de rat en goudvis uitgezocht. Vooral de rat, het lievelingsdier van onze zoon, kreeg een uitgebreide handleiding mee inclusief een waarschuwing voor overgewicht bij te veel voeding. IJverig werd alles door hem op de tekstverwerker gezet en of Pa het nog even kon printen.

Zo vertrok de familie zonder beesten naar het eiland. Ongeveer twee dagen hebben we het uitgehouden en toen trokken de dieren weer de aandacht. Wij verdiepten ons in de aanpak van het  locale zwerfkattenprobleem. Ook daar leven veel zwerfkatten, vaak bijgevoerd door de toeristen (2,2 miljoen toeristen per jaar!). De dierenbescherming is goed georganiseerd en ook zijn er particuliere initiatieven om financiën bij elkaar te halen om één en ander te bekostigen. Het beste systeem, zo is gebleken, is om de katten te vangen en vervolgens te castreren en te steriliseren en weer in hun eigen territorium terug te zetten. Zo blijft de populatie aardig in de hand. Tijdens de operatie wordt 1 oorpuntje recht gemaakt zodat aan de kat is te zien dat deze is “geholpen”. De toeristen wordt dringend gevraagd om de katten niet te voeren want dan voeden ze zich met schadelijke insecten zoals kakkerlakken en sprinkhanen en met kleine knaagdieren. Op deze manier functioneert de kat prima als “opruimer en verdelger” en is er weinig aan de hand.

Onze zoon begon zijn huisdieren te missen en ging op jacht. Hagedissen werden niet gevangen omdat hij wist dat staarten dan los kunnen laten. Het eerste slachtoffer was een flinke vogelspin. Alhoewel hij normaal gesproken alles beetpakt was dit toch te veel van het goede voor hem en de spin werd kundig gevangen in een meegebracht doorzichtig potje. Na uitvoerige bestudering besloot hij het dier verderop weer los te laten tot onze opluchting. Het alternatief deed mijn vrouw zo mogelijk nog meer griezelen: in zijn wijsheid had hij dan maar besloten om een grote kakkerlak als huisdier te gaan houden die ook netjes werd gevoerd. Om het niet al te zielig te maken ving hij elke dag een nieuwe en werd de vorige weer losgelaten. Op verzoek van mijn vrouw ver van het vakantiehuisje………

(83) Kat kwijt!

De angst van vele kattenvrienden werd afgelopen weekend werkelijkheid voor mij: onze jongste rooie was niet op tijd thuis voor het eten. Hij houdt zich normaal gesproken goed aan de afspraken wat etenstijd betreft want zijn soortgenoot heeft suikerziekte en moet dus op vaste tijden eten en medicijnen toegediend krijgen. Dus de maaltijd wordt gezamenlijk genuttigd.

Na alle bermen in de buurt zonder resultaat afgespeurd te hebben, de volgende ochtend Amivedi gebeld: deze stichting probeert "verloren en gevonden" dieren weer thuis te brengen. Ik was behoorlijk ongerust, onwillekeurig dacht ik aan al die doodgereden katten die je regelmatig langs de weg ziet liggen of die door de dierenambulance op de kliniek worden gebracht. Maar ook aan de  katten die na enkele dagen zwerven toch weer voor de deur staan. Vaak hebben ze ergens opgesloten gezeten, bijvoorbeeld in een schuurtje of een caravan die alleen in het weekend bewoond wordt. Deze katten zijn vaak uitgedroogd en ook hun stofwisseling kan behoorlijk overstuur zijn. Een kat kan er namelijk niet goed tegen om lange tijd te vasten en moet dan soms onder dwang weer aan het eten gezet worden.

Ook de oosterse korthaar Laika was een paar dagen van huis en kwam uitgedroogd thuis. Hij had echter ook koorts, wat je bij uitdroging alleen niet verwacht. Hij werd opgenomen in onze kliniek om met de hand gevoerd te worden en om zijn situatie in de gaten te houden, want die bleek toch behoorlijk kritiek. Na een dagje opname was hij behoorlijk geel gaan zien en bloedonderzoek toonde aan dat hij ook nog eens een ernstige bloedarmoede had. Deze symptomen deden vermoeden dat de rode bloedcellen versneld afgebroken werden. Aan de hand van een vergelijking met bloed van een gezonde kat werd bevestigd dat Laika afweerstoffen had aangemaakt tegen zijn eigen rode bloedcellen. Dit is vaak het gevolg van een virusinfectie waarbij het afweersysteem van de kat iets te enthousiast wordt en eigen cellen gaat afbreken. De virusinfectie kan ook oorzaak zijn voor de koorts, waarmee een verklaring voor de situatie gevonden was. Een therapie werd ingesteld om de onbedoelde afweerreactie van het lichaam te remmen. Een riskante onderneming, want het veronderstelde virus moet door hetzelfde "leger" juist wel aangepakt worden! Maar langzaam maar zeker kreeg de wegloper weer aardig praatjes en ook zijn percentage rode bloedcellen steeg iets. Na een week in de opname mocht hij weer naar huis. Vorige week is hij ontslagen, na een maandenlange therapie en wekelijkse controle van zijn bloed.

Die rooie stond 's avonds laat weer in de tuin, alsof hij de lion king himself was. Hij heeft de hele avond achter me aan lopen mauwen. Helaas verstond ik niet wat hij allemaal te vertellen had, maar ik was het wel helemaal met hem eens!

(84) Kat met twee poten

Thuisgekomen van vakantie liep ik heen en weer op het pad met de spullen toen ik een bekende cliënt zag aankomen met een vervoersmand. Alhoewel ik geen dienst had kon ik mijn nieuwsgierigheid niet onderdrukken en wierp een blik in de mand. De schrik sloeg mij om het hart want ondanks het slechte licht zag ik al aan de stand van één van de voorpootjes van de kat dat het goed mis was. Ook was duidelijk een bloederige wond zichtbaar. Mijn dienstdoend collega kwam ook net aanlopen en gezamenlijk verdwenen ze in de kliniek.

Spoedig daarna hoorde ik van haar dat de ondervoet reddeloos verloren was. Het pootje was vrijwel volledig afgescheurd, het was een wonder dat het dier niet was doodgebloed.

Naar de oorzaak is het gissen want het dier was zo thuis gekomen. Ook een ander pootje vertoonde wonden verder was het dier gelukkig niet gewond. Mogelijk is het gebeurd door een aanrijding alhoewel we zulke ernstige wonden ook nog wel eens zien bij mollen- en vossenklemmen.

Bij zulke ernstige wonden is de bloedsomloop dermate verstoord dat de voet zal afsterven. Daarom blijft er niets anders over een amputatie. Indien deze deskundig wordt uitgevoerd en er veel aandacht wordt besteed aan het cosmetische aspect van de operatie is het resultaat zeer bevredigend. Binnen de kortste keren is de kat gewend aan een enkele functionele voorpoot. Na enige tijd is rennen ook geen probleem meer en springen kunnen ze al direct. Katten zijn zo lenig dat ze zelfs met hun rechterpoot het linkeroor kunnen wassen. Zijn ze verder gezond dan is een amputatie van de voorpoot zeker verantwoord en letterlijk en figuurlijk een keuze voor het leven.

In Japan leefde een kat met slechts twee achterpoten, het arme dier had beide voorpootjes verloren bij een ongeluk. Het dier kon zich nog wel bewegen en aardig redden maar naar mijn persoonlijke mening gaat dit veel te ver. Ingrijpende chirurgie mag maar dan moet er wel voldoende levenskwaliteit voor het dier overblijven.

(85) Katers en Poezen opgelet!

Januari en Februari zijn traditiegetrouw de drukke tijden in de kliniek als je kijkt naar de kat. Het is het punt in het jaar dat de jonge dieren worden gesteriliseerd en gecastreerd.

Castratie van de kater is eigenlijk een noodzakelijk kwaad. Als je de kater in huis houdt en hij wordt seksueel volwassen dan komt er een tijd dat meneer zijn geurvlaggen gaat plaatsen. Deurposten, tafelpoten en de hoek van de bank zijn populaire plaatsen voor het deponeren van katerurine. Deze katerurine stinkt enorm en is niet te hebben in huis. Mocht u in deze maanden een vreemde lucht waarnemen in de kliniek dan zou het best eens kunnen zijn dat een ongecastreerde kater zijn behoefte heeft gedaan.

Castreren zorgt er voor dat katers minder op vrijersvoeten gaan en minder gevechten met concurrenten zullen hebben. Bij deze gevechten worden ook dodelijke ziekten overgedragen zoals kattenleukose en het kattenaids. Deze vorm is echter NIET besmettelijk voor de mens.

Door sterilisatie worden de poezen beschermd tegen het krijgen van nakomelingen.

Wilt u een keer een nestje doe de poes dan aan de pil vanaf de leeftijd van 6 maanden, ze zijn anders in een wip zwanger want buiten is er altijd wel een ongecastreerde kater te vinden.

Het tijdig steriliseren en castreren verlengt de levensduur van de dieren. Ook is dit een goed moment om uw kat te laten chippen, het dier is tenslotte toch onder verdoving en merkt dan toch niets van een extra injectie. Als uw kat wegloopt dan kan een instantie zoals dierenasiel, dierenambulance of dierenarts tenminste snel contact met de eigenaar opnemen nadat de kat is gevonden. Het ontvreemden van katten wordt op deze manier ook moeilijker gemaakt.  

Zoals ieder jaar zal er waarschijnlijk medio Februari weer een actie plaats vinden van de dierenbescherming waarbij de eigenaar een geringe tegemoetkoming in de kosten krijgt. Een nadere datum is nog niet bekend.

En neemt u uw kat mee naar de dierenarts doe dit dan in een veilige transportmand, regelmatig lopen dieren weg omdat ze onderweg ontsnappen!

(86) Kattenperikelen

Afgelopen weken kwam ik enkele krantenberichtjes over katten tegen die mij mijn wenkbrauwen deed fronsen. Allereerst was daar weer het jaarlijks terugkerende bericht van de dierenbescherming. De asiels zitten overvol met katten en werd de lezer gevraagd om lid (lees donateur) te worden. Katten worden massaal gedumpt vanwege vakanties, zo kunnen we lezen.

Op een andere dag het verheugende berichtje dat een kat na 4 jaar (!) weer vrolijk bij zijn baas opduikt. In de afgelopen jaren was hij liefdevol door een oudere dame verzorgd maar toen deze door omstandigheden de verzorging moest staken besloot de viervoeter maar weer naar de oude baas te gaan. 

In Nederland mag het huisdier zich verheugen in een warme belangstelling en bij de minste geringste verdenking worden “dierenbeulen” in ieder geval al door het publiek openlijk aan de schandpaal genageld. De dierenbescherming heeft een complete inspectiedienst voor nader onderzoek bij verdenking van verwaarlozing of mishandeling. De straffen blijven nog wat achter omdat de wetgever en de wet dieren niet emotioneel bekijken.

Maar lid worden van de dierenbescherming helpt voor dit probleem niets! Er wordt al maximaal gecastreerd en gesteriliseerd, schattingen spreken van 95% van de populatie!

Grotere asiels bouwen? Kom nou!

Nee,  iedere kat moet gewoon gechipt worden, daar zou de dierenbescherming zich hard voor moeten maken. Dan is iedere baas bekend. Geen verloren dieren meer, altijd zekerheid voor eigenaren wiens kat dood wordt gevonden en katten dumpen kan niet meer. En de eigenaren die hier niet aan willen voldoen zijn misschien ook niet de meest geschikte eigenaren voor katten. En dan worden asiels alleen nog bevolkt door katten waarvoor het asiel bedoeld is.

De lobby met alle leden zou groot genoeg moeten zijn, de kosten zijn heel goed te overzien, maar waarom gebeurt het dan niet? Of is het omdat dan een hoop subsidie van de gemeenten richting dierenasiels gaat verdwijnen? Nee, een probleem moet je bij de wortel aanpakken. Neemt de eigenaar niet zijn verantwoording dan moet deze daar op aangesproken kunnen worden. Als je een zak huisvuil dumpt wordt deze nageplozen en krijg je een proces verbaal als je gegevens worden achterhaald. In mijn ogen is het dumpen van een kat vele malen erger. Laten we daar met z’n allen eens iets zinnigs aan doen!

(87) Wat is een Keizersnede?

Inleiding

Indien de geboorte niet naar wens verloopt en een bedreiging gaat vormen voor het moederdier dan zal een dierenarts besluiten tot een geboorte met de keizersnede. Hierbij wordt de buik chirurgisch geopend waarna de pups geboren worden door een snede in de baarmoeder. Bij sommige rassen is een normale geboorte niet meer mogelijk of dermate risicovol dat standaard wordt besloten om een keizersnede uit te voeren.

Het is niet mijn bedoeling om tot in detail de keizersnede te bespreken maar op basis van ervaringen met honderden uitgevoerde keizersneden wil ik graag enkele kanttekeningen plaatsen voor een goede afloop. Hierna volgen enkele aandachtspunten.

Wanneer een keizersnede toepassen?

Indien de totale geboorte niet op gang komt zal de dierenarts besluiten tot een keizersnede. Hoe lang men kan wachten hangt af van het aantal vruchten. Om deze beslissing te vergemakkelijken is het van groot belang om de juiste dekdata nauwkeurig vast te leggen.

Indien het een ras betreft dat standaard met een keizersnede wordt geholpen kiest de dierenarts een dag kort voor de te verwachten werpdatum.

Uit bovenstaande blijkt ook wel dat een enkele dekking de voorkeur geniet om nauwkeurig de ouderdom van de dracht te kunnen bepalen. Een teef die “een week bij de reu is verbleven” is niet te berekenen qua ouderdom van de dracht. Het verschil tussen levensvatbaar en niet levensvatbaar is slechts enkele dagen.

Mag ik oxytocine (pyton) toepassen?

Deze handeling is bij de wet verboden voor de eigenaar. Oxytocine laat de baarmoeder circulair samentrekken, dit betekent dat pups opgesloten zullen raken in de achterste delen van de hoornen. Dit verhoogt sterk de kans op sterfte of  het risico van een keizersnede.

Indien toediening geen verbetering brengt zal snel een keizersnede uitgevoerd dienen te worden. Indien er al pups geboren zijn leg deze dan zo snel mogelijk aan. Het zogen zorgt voor een inwendige release van oxytocine, echter in een veel veiliger doseringsregime.

Conditie van de teef.

Een onjuiste voeding kan leiden tot vernauwing van de geboorte weg (vetzucht) of een gebrek aan contractiekracht van de buikspieren en baarmoeder (onjuiste gift calcium). Een juiste vaccinatie en ontwormingsregime zijn vanzelfsprekend.

Rust is geboden!

Niet zelden kom ik bij een teef of de hele buurt zit rond de kist. Een onrustige teef staat op en gaat weer verliggen. Iedere keer als de teef opstaat zakt de ingedaalde vrucht een stukje terug waardoor een deel van de verrichte arbeid totaal verloren gaat. Zo raakt de teef uitgeput en dreigt de keizersnede.

Hoe vaak mag een teef een keizersnede ondergaan?

Dit is ook een ethische kwestie. Bij een goede chirurgische techniek (liever 1 snede in de baarmoeder dan twee) zijn 3 keizersneden goed mogelijk. Ook om de teef weer drachtig te kunnen krijgen is het van groot belang dat er zo min mogelijk littekenweefsel ontstaat.

Hoe blijven de pups zo sterk mogelijk?

Tijdig ingrijpen is natuurlijk van groot belang. Daarnaast is de gebruikte anesthesiemethode van groot belang. Er zijn verschillende mogelijkheden afhankelijk van de voorkeur en ervaring van de behandelend dierenarts. Mijn persoonlijke voorkeur gaat uit naar een locale verdoving waardoor de pups onverdoofd ter wereld komen en maximaal krachtig zijn. Op deze manier is hun warmteverlies niet versterkt en kunnen ze snel drinken bij de moeder. Het voordeel voor de teef is dat ze “lopend de OK uitgaat” en snel de pups kan zogen.

In al die jaren heb ik slechts 1 hond meegemaakt die in paniek raakte en die toch verdoofd moest worden.

Het gebruik van een couveuse is ideaal omdat de omloop niet meer dan enkele pupjes warm kan houden. Door de couveuse koelen de pups niet af en blijven ze krachtig.

Accepteert de nullipare teef de pups zonder normale geboorte?

Dit is inderdaad een risico, maar met een locale verdoving en krachtige pups kunnen de pups snel drinken. Als de eigenaar de teef kalmeert en er in slaagt om enkele pups te laten drinken dan heeft dit een zeer kalmerende werking op de teef waardoor de acceptatie meestal goed verloopt.

Hoe zit het met de wond?

Het is het gunstigst als deze inwendig kan worden gesloten zodat de pups niet met de nageltjes in de hechtingen en / of wond kunnen klauwen. Bij teven met forse melkklierpakketten moet men oppassen voor smetplekken ten gevolge van broei. Voorzichtig schoonmaken en droog houden is dan gewenst.

Natuurlijk zitten er behoorlijke haken en ogen aan een keizersnede. Voorop staat het redden van het leven van de teef. Het gelijktijdig met en  keizersnede de teef  steriliseren is niet gewenst. Vanwege de sterk vergrote bloedvaten zijn de risico’s op complicaties groot. Als de teef sterft of ziek wordt tijdens de zoogperiode dan heeft dat ook gevolgen voor de puppies. Bovendien geeft het aanleiding tot sterke veranderingen in de circulatie en gaat het gepaard met het verlies van veel bloed en kostbare eiwitten. Beter is het om de sterilisatie na het spenen, als de teef weer in goede conditie is, uit te laten voeren.

(88) Kerst

Eindelijk beleven we weer eens een normale werkweek met volle bezetting. De afgelopen weken waren rommelig, regelmatig waren er natuurlijk medewerkers vrij en met alle doordeweekse feestdagen wist je bijna niet meer wat voor dag het was. Net geen witte kerst gehad maar kerstavond hebben we wel op een bijzondere manier doorgebracht. Dankzij de mobiele telefoon kan de tegenwoordige dierenarts zijn kliniek verlaten ondanks het feit dat hij of zij dienst heeft. De algemeen  geldende regel is dat de dierenarts binnen 15 minuten op de kliniek moet zijn. We hadden op kerstavond geen intensive care patiënten in de opname dus togen wij met het gezin naar de levende kerststal aan de Forsythialaan. Ondanks het druilerige weer was er een enorme opkomst, zeker 300 volwassenen en kinderen verdrongen zich om de prachtige kerststal te bewonderen. Na een welkomstwoord van de gastvrouw zongen kinderen enkele kerstliederen. Ondanks dat er 300 mensen stonden was het muisstil. Was iedereen zich bewust van wat er zich in de wereld afspeelde? Waren dit dan niet de momenten om te koesteren? Hier en daar begonnen enkelen voorzichtig mee te zingen, ingetogen om de kinderen niet te overstemmen. Vervolgens werd een kerstverhaal voorgelezen, over hoe Jozef en Maria onderdank zochten voor de nacht, nergens waren zij welkom, totdat uiteindelijk iemand dan nog net zijn stal ter beschikking wilde stellen. Is er wat veranderd in de afgelopen 2000 jaar vraag je je dan af. Ook het kerstverhaal werd in gepaste stilte aangehoord. De avond was niet alleen bedoeld voor saamhorigheid maar ook voor het goede doel. Stichting “Opkikker” (een stichting die wensen van ernstig zieke kinderen probeert te verwezenlijken) kon zich heugen in een enorme opbrengst voor het goede werk.

Toen was het de beurt aan Speelman & Speelman, lokaal zeer bekend maar eigenlijk wordt het tijd voor landelijke bekendheid. Namens alle konijnen van Nederland werd een protestlied gebracht waarbij de strekking en de vertolking meer verdienden dan alleen locale aandacht.

De organiserende familie Bruil en consorten had het voor elkaar gekregen om alles gesponsord te krijgen dus was er volop warme chocolademelk, glühwein en krentenbrood. Oude bekenden kwamen elkaar tegen, vrienden haalden verhalen op en de dieren konden rekenen op de aandacht van de grote kinderschare. Kippen, konijnen, schapen en zelfs een heuse ezel waren aanwezig. Dat de ezel een fraai gat at in de keurig gesnoeide haag van de buurman mocht de pret niet drukken. De stemming kwam er goed in en uiteindelijk maakte de regen een einde aan het feestje buiten. In huize Bruil bleef het nog lang onrustig en klonken de pianoklanken van Speelman en Speelman tot diep in de nacht.

Thuisgekomen lagen de pakjes onder de kerstboom, en starend over een bak koffie naar de lichtjes van de kerstboom besefte ik dat de kerstdagen mooi waren begonnen, kon iedereen dat maar zeggen…..

(89) Killer wordt Kelly

Vorige week werd een poes ter behandeling aangeboden met als klacht vreemde geluiden bij het eten. De eigenaresse deed het mandje open en ik haalde de lapjespoes eruit. Ik voelde meteen het typische gevoel van wat wij knisperen noemen. Het is te  vergelijken met het gevoel als je met bubbeltjesplastic speelt. De luchtbelletjes schieten onder lichte druk van links naar rechts en bij grotere druk knapt het plastic. Bij deze kat was het net zo: in de onderhuid was vrije lucht aanwezig, te voelen als bewegende luchtbelletjes.

Medisch betekende dit dat er ergens een “lek” moest zijn in de luchtwegen met een ventielwerking: lucht ontsnapt uit de luchtwegen, kan niet terug en zoekt een weg naar boven door de onderhuid heen.

Al met al een serieuze zaak, verder onderzoek moet dan aan het licht brengen wat er precies aan de hand is.

De kat, eigenlijk zonder echte naam maar de kinderen noemde haar “Killer”, had verder nog een bult bij de borstingang en had moeite met eten.

Een röntgenfoto bracht de diagnose: een bukskogel had de hals doorboord, de luchtpijp beschadigd en aan de andere kant van de hals een ernstige ontsteking veroorzaakt. Het trauma was al enkele dagen oud en met de endoscoop konden we in de luchtpijp zien dat het wondje in de luchtpijp alweer dichtgekleefd was. Er zou dus geen nieuwe lucht meer lekken. De ontsteking bij de borstingang kan ernstige gevolgen hebben en in ieder geval was de kat er benauwd van en had ze moeite met haar eten door te slikken.

Met een operatie lukte het om de kogel  te verwijderen en Killer zal zich wel herstellen.

Schotwonden bij katten komen veelvuldig voor. Vaak kwajongenswerk en soms het gevolg van een blinde haat tegen katten. Killer woont aan de Volenbeekweg dus katteeigenaren opgepast in deze buurt! Ziet U iemand schieten of is Uw huisdier slachtoffer, meldt dit dan altijd bij de politie. Bewaar de kogel omdat dit voor de politie van belang kan zijn.

Toen de eigenaresse Killer kwam ophalen hadden ze haar thuis toch wel erg gemist. Dokter, we vinden Killer eigenlijk toch geen leuke naam voor haar, kunnen we het veranderen in “Kelly”? En zo ging Kelly naar huis, de schutter kan trots zijn op het door hem / haar veroorzaakte leed, menig kind heeft zo al zijn of haar liefste huisdier verloren.

(90) Konijn in Coma

Sommige dingen laten zich slecht verklaren, dat is hinderlijk want  als dierarts wil je graag overal het waarom van weten.  Toch worden we wel eens geconfronteerd met raadsels die onopgelost blijven. Het  grootste raadsel van de afgelopen tijd vormde een konijn dat in coma in zijn hokje was gevonden en zo  bij ons werd gebracht. Het konijn was tevoren niet ziek geweest en niemand had enig idee hoe het zo ver met hem gekomen kon zijn. Ook bij onderzoek kwamen geen direct mogelijke oorzaken naar voren. Het was een ogenschijnlijk  gezond en  goed gevoed konijn  alleen reageerde het nergens op en was volledig buiten bewustzijn.  Omdat hij niet kon eten of drinken en ook zijn eigen lichaamstemperatuur niet kon regelen besloot ik een glucose infuus toe te dienen en het dier in de couveuse te leggen.

Tot mijn niet geringe verbazing leefde het konijn de volgende dag nog maar was nog steeds buiten bewustzijn. Op een gegeven moment kon het diertje weer slikken en konden wij het geconcentreerde vloeibare voeding gaan geven. Stukje bij beetje werd het konijn weer wakker in de dagen die volgden en kreeg de beheersing over steeds meer lichaamsfuncties. Na een aantal dagen was hij nog wel ietsje suf  maar at en dronk goed en mocht weer naar huis!   De wonderen zijn de wereld nog niet uit en worden door  deze sterveling in dank aanvaard.

(91) Konijn met kopzorgen

Enkele weken terug werd mij een konijn aangeboden met als klacht dat het dier zijn kop alsmaar zo scheef hield. Ik wierp een blik in de grote kooi en inderdaad werd ik scheef aangekeken door broer konijn. Kijken was ook niet het juiste woord want zijn oogbollen bewogen ritmisch heen en weer. En juist dit laatste maakte de klacht ernstig.

In zo’n geval is er sprake van zenuwschade in de kop en is het konijn zich niet meer bewust van de stand van zijn kop en zijn zicht wordt ernstig verstoord. Het kan een uit de hand gelopen middenoorontsteking zijn of een directe infectie van het zenuwweefsel.

Al met al niet zulk goed nieuws. Er zijn speciale medicijnen die soms nog wat uit kunnen richten en deze gaf ik de eigenaresse mee. Een week later was de controle: hoopvol keek ik in de doos en ja hoor, de twee bruine kijkers stonden weer keurig stil en ik werd nieuwsgierig bekeken. De stand van het kopje was nog wat scheef maar het leek het dier niet te deren. Het leek geen pijn te hebben en eten en drinken kostte geen enkele moeite. Ik heb de kuur verlengd en nu maar hopen dat het misschien nog verder bijtrekt.

Naast deze kopzorgen kunnen konijnen nog ontstoken oogjes hebben, vieze oren, oorschurft, snotneuzen, verkeerd groeiende snijtanden, verkeerd groeiende kiezen en wortelontstekingen. Het is een wonder dat er aan zo’n kleine kop zoveel mis kan gaan. Gelukkig zijn veel van deze ongemakken goed te behandelen.

Voor een goede prognose is het van belang dat problemen in een vroeg stadium opgemerkt worden. Controleer daarom regelmatig de oren, ogen en snijtanden van uw konijn. Als het dier bepaalde soorten voer plots niet meer eet of moeite heeft met het kauwen ervan dan duidt dat mogelijk op gebitsproblemen. Om een konijn(engebit) gezond te houden is een juiste voeding van belang. Indien u twijfels heeft dan kan uw dierenarts het gebit beoordelen en een eventueel voedingsadvies verstrekken.

(92) La douce France?

Frankrijk is één van de populairste zoniet de populairste vakantiebestemming van de Nederlanders. Massaal trekken we er zomers op uit, al dan niet met een aangehaakte sleurhut, om zuidelijker te gaan genieten van het heerlijke weer en de Franse manier van leven.

Met z’n allen op de camping, of een huisje huren op het uitgestrekte platteland of misschien wel cultuur snuiven en terrasjes aandoen in het mondaine Parijs. Met zo veel mogelijkheden is er voor iedereen wel wat te vinden in Frankrijk. Ook zijn er sportieve trekpleisters zoals voor de tennisliefhebbers het beroemde toernooi van Roland Garros en wat te denken van de Tour de France. Nederland gaat dan weer collectief uit z’n dak op de Alpe d` Huez. Gelukkig zijn de Fransen inmiddels weer onttroond als wereldkampioen voetbal dus voor de voetballiefhebbers is het ook weer draaglijker in Frankrijk. Maar hoe is het voor onze huisdieren in Frankrijk?

Veel eigenaren willen hun huisdieren graag meenemen en de verplichte enting tegen hondsdolheid is algemeen bekend. Maar er zijn ook nare parasitaire ziekten zoals Babesiose en  Hartworm die zeker  preventieve aandacht verdienen. En als klap op de vuurpijl heeft de Franse overheid de regels behoorlijk verscherpt! Dieren moeten gechipt of getatoeëerd zijn, dit geldt ook voor katten! De gezondheidsverklaring mag niet ouder zijn dan 5 dagen. Voor invoer van meer dan 3 dieren heeft u een invoervergunning nodig en er is maximaal één dier toegestaan tussen de 3 en 6 maanden oud.

De Pitbull Terriër, de Mastiff en Tosa Inu worden niet meer toegelaten en de Rottweiler en de American Staffordshire Bull Terriër moeten 24 uur per dag gemuilkorfd zijn.

Invoerbepalingen voor het buitenland zijn te vinden op www.ambassade.pagina.nl

Stel u tijdig op de hoogte en overleg met uw dierenarts zodat uw vakantie niet vroegtijdig wordt verstoord.

(93) Laat Stoffel slapen!

Het is nu enkele weken terug dat ik tijdens mijn avondafspraken een schildpad ter behandeling kreeg aangeboden. Het betrof een roodwangschildpad die buiten in een vijver werd gehouden. Het dier was mager, had ontstoken oogjes en was duidelijk benauwd. Dit is een beeld wat optreedt bij verzwakte schildpadden, de weerstand van de slijmvliezen is dan onvoldoende en ze worden gevoelig voor longontsteking.

Het is hoogst ongebruikelijk om in Februari een wakkere schildpad te zien buiten, ze behoren in winterslaap te zijn!

Voorzichtig informeerde ik waarom hij niet in winterslaap was. Moeder en dochter stortten meteen hun hart uit. Ze hadden Pa wel gewaarschuwd dat hij de vijver niet mocht verbouwen. Maar ja, het moest en zou gebeuren en nu was de schildpad wakker geworden en ziek!

Dus ik moest nu niet alleen een schildpad redden maar kennelijk ook de familierelatie!

De behandeling werd ingezet en de eerste controles laten gelukkig een verbetering zien, nu maar hopen dat hij het redt.

Schilpadden zien we nu gelukkig minder. Op Schiphol krijg je ernstige problemen als je de dieren, of delen ervan, in je bagage hebt. Het bezit van vrijwel alle soorten is strafbaar tenzij je er een speciale vergunning voor hebt. Wel zijn er nog veel roodwangschildpadden “in omloop” en vaak worden deze verkeerd gehouden.

Het zijn niet volledig waterschildpadden maar meer moerasschildpadden. Dat betekent dat ze ook graag droog willen kunnen zitten. Als ze klein zijn kan je ze niet buiten houden en moeten ze beschikken over verwarmd water en een plekje waar ze warmte op kunnen nemen, het zijn tenslotte reptielen.

Als ze groot zijn (15 cm. of langer) kan je ze buiten in de vijver houden mits deze dieper is dan 1 meter en over voldoende voedsel beschikt voor het dier. Ze gaan dan automatisch in winterslaap en komen dan in het voorjaar vanzelf weer boven water.

De dieren hebben behoefte aan hoogwaardig voedsel zoals muggenlarven, tubifex of  goed droogvoer dat geschikt is voor schildpadden. Ook een goede kwaliteit kattenvoer is een uitstekende (bij)voeding voor de roodwangschildpadden.

Eigenlijk zijn schildpadden geen huisdieren, als we van schildpadden houden kunnen we er beter voor zorgen dat hun oorspronkelijke leefmilieus in stand worden gehouden, dat is de beste verzorging die we als mensen aan de schildpadden kunnen geven!

(94) Leer denken als een hond

Soms gebeuren er ongelukken waarvan iedereen na afloop zegt: “Logisch, dat viel te verwachten”. Een voorbeeld daarvan zijn de conflicten die op kunnen treden als een hond een kluif heeft. Twee fraaie voorbeelden uit de kliniek zal ik u vertellen.

Het eerste geval betrof een volwassen Newfoundlander van zo’n slordige 60 kilo. Onlangs had deze hond er een speelkameraadje bij gekregen in de vorm van een Rottweilerpup.  Het stel was al goede maatjes en lag gezamenlijk in de mand. Regelmatig kreeg de Newfoundlander een grote buffelhuidkluif en zo was ook nu het geval. De eigenaar had er verder niet bij stilgestaan maar de pup voelde zich zwaar achtergesteld en dacht bij zijn grote vriend ook maar een hapje te gaan halen. Deze was daar echter niet van gediend en toen de pup te dichtbij kwam deelde zijn grote “vriend” een stevig knauw uit en bezorgde het pupje een verbrijzeld bovenkaak. De pup heeft vervolgens weken in de kliniek gelegen, kon alleen sondevoeding verwerken en zijn bovenkaak was geheel aan de onderkaak “gemonteerd” om zo de breuken te laten helen en de groei niet te remmen. Uiteindelijk is de bovenkaak iets scheef komen te staan maar heeft de pup het wel gered en is nu qua gewicht en kracht minstens gelijkwaardig.

Van de week werd er een kat aangeboden. Terwijl zijn vriend de hond bij een kluif stond dacht de kat, zoals gewoonlijk, om al kopjes gevend tussen de poten van de hond naar voren te lopen. Toen ook hier de kritische afstand was bereikt viel de hond uit en moest de kat het bekopen met een bloedneus en een gebroken onderkaak. Direct daarna waren ze weer de beste maatjes.

Zo zie je maar, instinctief gedrag laat zich niet wegdrukken. Het is aan de eigenaar om te leren denken als een hond en dit gedrag te voorspellen. Alleen op deze manier kunnen conflicten worden voorkomen. Nu betrof het dieren maar het kunnen ook kinderen zijn die het slachtoffer zijn. Zoals de automobilist wordt geacht het gedrag van spelende kinderen te voorspellen mag van de serieuze hondenbezitter verwacht worden dat deze leert denken als een hond. Dit is natuurlijke ook één van de goede zaken die de eigenaar leert op cursus bij een kynologenclub. Helaas maken daar nog veel te weinig mensen gebruik van. Het is leerzaam voor de baas en hond, beiden beleven meer plezier aan elkaar en het draagt bij aan een betere positie van de hond in onze samenleving. Misschien zou een verplichte cursus met als beloning een korting op de hondenbelasting wel een idee zijn……. 

(95) Lucky heeft pech

Weekenddiensten zijn altijd heel wisselend, het is altijd maar weer afwachten wat er komt.

Toch kan je in sommige jaargetijden aardig voorspellingen doen. Zo komen in de herfst als het weer donker wordt behoorlijk wat aanrijdingen voor. Ook in het voorjaar als de hormonen door de aderen stromen komen menige kat en hond een auto tegen waarbij natuurlijk letsel ontstaat.

In  het winterseizoen zitten de katten lekker binnen bij de kachel. Naar buiten gaan zien ze niet zitten, katten zijn tenslotte niet voor de regen gemaakt vinden ze. Omdat ze minder buiten komen plassen ze ook minder en blijft de urine gemiddeld langer in de blaas aanwezig. Hierdoor kunnen zich kristallen vormen die anders uitgeplast waren. Als deze kristallen groot genoeg zijn kunnen ze als een klontje de plasbuis verstoppen. Een kater heeft hier eerder last van dan een poes omdat zijn plasbuisje kleiner is. En dan is Leiden in last! Het dier gaat vaak naar de bak, zit te persen en er komen hoogstens een paar druppeltjes, soms met bloed. Het dier miauwt klaaglijk en voelt zich niet lekker. Dit is een absoluut spoedgeval, bij niet tijdige behandeling kan het dier in shock raken omdat het zijn (giftige) urine niet kwijt kan.

Zo ook zondag. Lucky was verstopt en had al 24 uur niet meer geplast. Ooit veel bier gedronken? Nu, zo’n gevoel had Lucky ook in zijn blaas. Met gepaste verdoving is de behandeling pijnloos en al snel was “de afvoer weer ontstopt". Omgerekend naar een volwassen mens kwam er zo’n 2 ½ liter urine vrij…..

Lucky mocht de volgende dag al weer naar huis maar de pechvogel verstopte nog een keer. Voortaan zal hij op een lekker dieet verder moeten leven. Zo’n dieet bevat minder mineralen en is speciaal samengesteld voor katten die gemakkelijk kristallen maken en weinig willen plassen. Lucky vindt het allang best, zolang zijn vrouwtje hem maar niet met dat natte weer buiten zet. 

(96) Mag het een kilootje meer zijn?

Van tijd tot tijd zijn er “zware” chirurgiegevallen. Dit kan zijn omdat de operatie technisch lastig is of omdat het een risico-operatie betreft bijvoorbeeld omdat de patiënt al oud is.

Zo was het gisteren ook weer eens raak. De internisten hadden alles keurig voorbereid, een Bordeaux dog van bijna 8 jaar was al grondig onderzocht. Voor deze honden is 8 al een hele leeftijd en met behoorlijk wat overgewicht was Rico wel een risicopatiënt.

De weegschaal gaf maar liefst 74 kilo aan! Maar gelukkig is met de juiste tiltechniek zo’n enorme hond nog wel te verplaatsen. En dan te bedenken dat de assistentes die dat doen zelf allemaal minder wegen!

Het probleem met Rico was dat er zich op zijn dijbeen een kleine tumor had gevormd. In overleg met de eigen dierenarts hadden de eigenaren besloten, mede gezien de leeftijd van Rico, niet meer te laten  opereren.  Echter na verloop van tijd begon de tumor fors te groeien en had Rico opeens 2 dingen onder zijn staart hangen! De bult werd groter en groter en zat duidelijk in de weg bij lopen en zitten. Dan komt de twijfel en wil de eigenaar alsnog dat zijn hond van de tumor verlost wordt. De eigen dierenarts zag het niet meer zitten en stuurde Rico naar ons door.

Je hebt dan verschillende problemen: door de grootte wordt de operatie veel en veel zwaarder, technisch wordt het moeilijker om tot een goed resultaat te komen en indien het om een kwaadaardige tumor gaat heeft deze meer tijd om uit te zaaien.

In ieder geval was Rico aan het einde van de dag ruim een kilo lichter en nu maar afwachten of er niets terugkomt.

In het algemeen kun je stellen dat tumoren, of zwellingen verdacht daarvan, in een zo vroeg mogelijk stadium verwijderd dienen te worden om de belasting van de patiënt te beperken en de overlevingskans op termijn zo groot mogelijk te maken. Dus mag het een kilootje meer zijn? Nou nee, liever niet!!

(97) “Mam, doe niet zo stom”!

Het eerste bezoek aan de dierenarts van een nieuw pupje is altijd weer spannend. Voorzichtig snuffelend betreedt het dier het pand, zwaar onder de indruk van alle geuren van soortgenoten en andere lotgenoten. Hij ruikt allerlei honden en verwacht dat ze ieder moment vanachter een obstakel te voorschijn springen. De pup weet natuurlijk niet dat hij op afspraak komt en dat er dan weinig dieren tegelijk zijn en dat potentiële relschoppers zo ook gescheiden kunnen worden van de rest.

In de behandelkamer worden de dieren na even wennen voorzichtig op tafel gezet. Dan is het altijd leuk om te zien hoe de karakters verschillen, de ene pup stuift op je af en geeft je een uitgebreide wasbeurt en anderen kijken eerst de kat uit de boom en blijven dicht bij de eigenaar zitten. Als uiteindelijk het vertrouwen is gewonnen dan wordt de pup onderzocht.

De pup wordt aan alle kanten bekeken en beoordeeld, zijn er parasieten aanwezig, is de voedingstoestand goed, ziet de pup er uit zoals het eventuele ras er uit moet zien, is het gebit goed en ook ogen en oren ontkomen niet aan inspectie.

Daarnaast wordt het paspoort beoordeeld en gaan we op zoek naar bouwfoutjes. Soms zit er een gaatje in de buikwand (navelbreuk),  is het hartje niet goed, kan het gebit afwijkend zijn of mist het reutje een bepaalde inhoud van een bepaald zakje.

Regelmatig komen we onjuistheden tegen en overleggen we met de eigenaar wat te doen. Sommige afwijkingen kunnen gecorrigeerd worden, andere niet en dan zal er overleg gevoerd moeten worden met de fokker. Als papieren niet kloppen dan wordt dat nagevraagd bij de dierenarts van de fokker of bij het asiel.

Het voordeel van een vroege controle is dat de prognose van de behandeling vaak beter is. De hele controle heeft veel weg van een knuffel en wordt goed doorstaan. Sommige honden met een goede neus hebben de koekjespot naast de tafel al ontdekt en kijken je verwachtingsvol aan. Op het juiste moment (om geen bedelgedrag op te wekken) wordt de lekkernij verstrekt en als de pup rustig op tafel zit mag deze weer op de grond. Zo leert hij of zij dat angst niet nodig is.

Met eigenaren is het vaak slechter gesteld, bang dat er “iets” gevonden gaat worden of  benauwd voor de prik die de nieuwe huisgenoot gaat krijgen. Grappig genoeg reageert vrijwel geen enkele pup op de injectie terwijl menig eigenaar zich afwendt.

Laatst kwam een moeder met een enigszins opgeschoten dochter vol trots de nieuwe pup laten bekijken. Bij de prik wende de moeder zich af waarop de dochter zich meteen liet ontvallen: “Mam,  doe niet zo stom, je moet hem juist steunen”! Hier zit een hele kern van waarheid in. Zonder het te beseffen kan je als eigenaar op deze manier de pup angst inboezemen. Ook al vind je het naar, de pup mag het niet merken. En heus, het valt best wel mee.

(98) Met koude komen de klachten!

We zijn weer aanbeland in het koude en natte jaargetijde in Nederland. Na een zomer die vele records brak is iedereen nu weer op zoek naar de winterjas en de handschoenen.

Voor de dieren is het ook een hele omschakeling. Traditiegetrouw zien we in dit jaargetijde altijd weer een aantal categorieën de kop op steken.

Katten willen minder graag naar buiten en zullen langer de urine ophouden. Dit kan aanleiding geven tot ontstekingen van de urinewegen of verstopping. Een kat die veelvuldig op de bak zit te persen, of als u bloed bij de urine waarneemt, is aanleiding tot spoedig dierenartsenbezoek.

In de schemer en regen wordt het zicht slechter en worden dieren sneller aangereden, roep de katten op tijd binnen en ook een reflecterend halsbandje kan uitkomst bieden.

Verreweg de grootste groep patiënten die zich in dit jaargetijde komt melden zijn de dieren met een beginnende artrose. Dit is littekenweefselvorming in de gewrichten en deze gewrichten worden stijf, wat door koude nog eens verergerd wordt.

Gelukkig zijn er tegenwoordig vele middelen beschikbaar om deze artrose te bestrijden. U kunt merken aan uw dier dat het zich moeilijker gaat bewegen, met name het opstaan na enige tijd gelegen te hebben kan moeite kosten. Ook kleine zaken zoals geen trap meer willen lopen of niet meer in of uit de auto willen springen zijn mogelijke aanwijzingen voor artrose.

Met behulp van röntgenonderzoek, eventueel aangevuld met nader onderzoek, kan de diagnose worden gesteld. Weliswaar is de oorzaak vaak niet meer weg te nemen maar wel zijn de gevolgen, waarvan pijn de vervelendste is voor het dier, goed te bestrijden.

Met artrose kunnen dieren oud worden maar het vergt wel een beetje aanpassingen om de levenskwaliteit van het dier optimaal te houden.

(99) Moederloos

Regelmatig komt het voor dat moederloze jongen worden aangeboden voor behandeling. In het voorjaar zijn dit vaak vogels en soms een eekhoorntje of konijntje. In de herfst zijn het nog al eens jonge egels, weliswaar al door hun moeder de vrije natuur ingestuurd maar toch te zwak om zich zelfstandig voor te kunnen bereiden op de winterslaap. Deze egeltjes worden behandeld tegen eventuele ziekten en parasieten en vervolgens op een rantsoen gesteld wat snel de nodige vetreserves oplevert zodat ze eenmaal buiten veilig de winterslaap in kunnen gaan.

En dan zijn er nog regelmatig de jonge gevonden kittens. In principe zullen ze de eerste 3-4 weken bij de moederpoes zogen en als het aan hen ligt liefst nog langer. Met name de eerste twee dagen moedermelk zijn van levensbelang omdat hier de belangrijke antistoffen inzitten die de moeder doorgeeft om op die manier het jong te beschermen.

Veel diersoorten krijgen jongen die bij de geboorte blind en hulpeloos zijn, hoe anders is het bij de zogenaamde “nestvlieders” zoals bij de cavia. Jongen van 24-48 uur oud scheuren door het hok en peuzelen al nieuwsgierig aan het voer van de ouderdieren maar ook deze jongen zogen nog een tijdje bij de moeder.

Als een kitten te snel moederloos wordt mist het niet alleen de moedermelk maar ook de verzorging door de moeder. Niet zelden sterven moederloze kittens dan ook aan een bloedarmoede, totaal leeggezogen door honderden vlooien.

Enige tijd terug hadden we weer zo’n stumper. Twee dagen intensive care brachten hem er weer bovenop, hij had zo’n  honger en was zo moe dat hij tijdens het eten in slaap viel in zijn schaaltje met eten!

(100) Nachtelijk intercollegiaal overleg!

Met het uitbreiden van de specialistische zorg en de toename van het aantal patiënten is het logisch dat de hoeveelheid intensive care patiënten toeneemt. Dit kunnen ernstige traumaslachtoffers zijn (valpartijen, bijtwonden, verkeersslachtoffers) of dieren met ernstige internistische aandoeningen zoals hartpatiënten, epilepsiepatiënten of suikerziektepatiënten die nog niet stabiel zijn. Een aparte groep vormen nog de pasgeborenen die onder couveuseomstandigheden proberen te overleven.

Omdat veel dierenartsen niet bij hun praktijk kunnen wonen maken ook steeds meer collega’s gebruik van onze diensten.

Veel van deze patiënten moeten regelmatig medicijnen hebben of  (sonde)voeding, liggen aan een infuus en eventueel aan andere bewakingsapparatuur zoals voor hart- en/of adembewaking.

Overdag is de zorg geen enkel probleem maar ’s nachts komt het meeste werk terecht op het bordje van mijn vrouw. Zij is in onze kliniek de dierenarts met veruit de meeste ervaring op het gebied van de internistische diergeneeskunde en de zorg voor pasgeborenen.

Met een ongekende toewijding zorgt zij ’s nachts voor de intensive care patiënten en ieder uur gaat de wekker voor het controlerondje.

Sinds kort worden de intensive care patiënten echter door een videosysteem bewaakt. De monitor is onafscheidelijk van haar geworden en prijkt ’s nachts op het nachtkastje. De alarmsignalen van de bewakingsapparatuur komen zo direct de slaapkamer binnen en dan kunnen we direct reageren.

De wekker gaat nog steeds maar als de patiënt rustig en comfortabel ligt te slapen en als alle apparatuur zijn werk doet kan ze zich weer rustig omdraaien.

En zo brengen moderne technieken een nog betere zorg voor de patiënten en een betere nachtrust voor de dierenarts, wat wil je nog meer. Het enige nadeel is dat we bij een alarm direct allebei recht overeind in bed zitten. Nou ja, dan kunnen we wel meteen intercollegiaal overleg voeren!

A-SAR bedankt : Bob Carrière en zijn Team

voor hun medewerking aan deze pagina.

Terug naar mijn Homepage, Klik hier :